Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2009

ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΣΧΟΛΙΩΝ;

    **** Προς κύριο Ξύδη:  Συμφωνώ οτι δεν ταιριάζει στα  κείμενα μου να ονομάζω το σύμβολο του ΟΣΦΠ αδερφάρα δαφνοστεφανωμένη. Όμως εδώ βρέθηκα κι αυτά είδα: Την αρχαία Ελλάδα σαν το μεγαλύτερο πουσταριό του πλανήτη στο σώμα, και την νέα Ελλάδα σαν το αντίστοιχο μπουρδέλο στην ψυχή. Υπάρχει κάποια αντίρρηση για το αδιάβλητον του Σάββα και του Σωκράτη όσον αναφορά τις γυναικείες προτιμήσεις τους; Αν τις θυμούνται βέβαια. Ο έφηβος απο τα αρχαία χρόνια δεν έρχεται; Τι είναι λοιπόν;

**** Προς κύριον ανώνυμο: Για να φτιάξω το blog, 100% δεν πιστεύω τίποτα. Και δεν πιστεύω τίποτα διότι είμαι ελεύθερος. Εσυ με τον σκύλο που λες και ουστ, σαν γνήσιος φιλόζωος, σ' έχουν πείσει οτι η ελευθερία έχει όρια και θέλεις και περιχαράκωση τους; Ποιός σε καταδιώκει φίλε μου, που αν υπήρχε σεβασμός, θα έπρεπε μόνος σου να είχες καταταγεί στο Μαουτχάζεν; Όλοι ΑΕΚ είμαστε και δεν σε υποχρεώνει κανείς για τίποτα.
***** Προς έτερον ανώνυμον: Τον πρόεδρο του ΠΑΟ επι χούντας τον θυμάσαι; Μέγας γκολτζής στο 3-0 επι των Σέρβων. Μετά θυμασαι τον Ρίνγκο, που ήταν κι ΟΣΦΠ, κι οπλοφορώντας πήδαγε τα κάγκελα; Τον Ματζαβελάκη και την δωροδοκία του Ηρακλή που τον έσωσε ο ΟΣΦΠ απο την δεύτερη εθνική; Θυμάσαι το παιδί σας,  τον Βίκτωρα; Τον Μπουμπλή; Αυτό είναι κομμάτι του ιστορικού πνεύματος σας, κι όχι το δικό μου. Το κορινθιακό παπούτσι δεν το ξέρω, αλλά ξέρω το αθηναϊκό, το βρωμερό του Μεταξουργείου. Εκεί που ανδρώθηκε ο ΠΑΟ.
***** Προς Θανάση: Αγαπητέ σίγουρα υπήρχαν και παλιοελλαδίτες που πολέμησαν για τη Μικρά Ασία μια που ήταν φαντάροι και τους στείλανε με το ζόρι. Όπως υπήρχαν κι άλλοι, που βοήθησαν τους πρόσφυγες. Μιλάω για την πλειοψηφία που τους αντιμετώπιζε σαν σκουπίδια και τους διαολοστέλνανε απο περιοχή σε περιοχή σαν κοινές ανεπιθύμητες χωματερές. Που όταν είδαν τις γυναίκες τους, κάνανε συνώνυμο της λέξης "παστρικιά" την λέξη πουτάνα. Και μην πας μακριά. Όπου έπαιζε η ΑΕΚ κι ο ΠΑΟΚ, το σύνθημα που επικρατούσε εν χορώ ήταν το εξής: Τούρκοι τον παίρνετε τσιμπούκι. Κύρια στη λεωφόρο. Τουρκόσπορους μας λέγανε. Και τότε τα γήπεδα ήταν γεμάτα. Όσο αναφορά τα κείμενα σου, πρέπει να τα μικρύνεις και φυσικά να τα βάλεις. Η τέχνη στον γραπτό λόγο είναι να είναι δωρικής μορφής, πυκνά και ουσιώδη. Δεν χάνουν την δύναμη τους. Γίνονται πιο ευανάγνωστα για τον διαβάζοντα και τον βάζουν να σκεφτεί. Τα περιμένω.

1 σχόλιο:

  1. Τα κείμενα στον Φίλαθλο είναι απείρως καλύτερα από ετούτα στο blog.Θα έλεγε κανείς πως εδώ τα γράφει άλλος άνθρωπος.Μόνο η εμμονή με τον Μακρόπουλο παραμένει ίδια.Να τις προσέχεις τις εμμονές. Όσο για τον σχολιασμό σου επί των σχολίων, είναι εντελώς άστοχος.Άλλ' αντ' άλλων. Άστη τη δευτερολογία καλύτερα, μείνε απλά στα κείμενα. Α και να μας ξεναγήσεις στο Μεταξουργείο βρε! Με αγάπη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή