Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Η ΑΣΧΗΜΙΑ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ

            Ένα κείμενο πολιτικό ήθελα να βάλω από το ταχυδρομείο αλλά πάλι με πρόλαβαν τα πράματα. Τα οποία όμως είναι πολύ ενδιαφέροντα.
            Παλιά λοιπόν, όταν στην αλογοτροφή προήδρευε ο καπετάνιος, η Ξάνθη είχε έναν σχετικά καλό παίκτη. Τον Βασιλακάκη. Κι είχε γίνει η εξής τηλεφωνική επικοινωνία.
           - Καλησπέρα παιδί μου. Τι κάνεις;
           - Καλά είμαι. Με ποιόν ομιλώ;
           - Ο καπετάνιος είμαι.
           - Κύριε πρόεδρε, συγνώμη που δεν σας κατάλαβα αλλά το τηλέφωνο έχει πολλά παράσιτα και...
           - Καλά παιδί μου. Συγχωρεμένος. Να σου πω. Ο παναθηναϊκός ενδιαφέρεται για σένα. Πώς σου ακούγεται αυτό;
           - Κύριε πρόεδρε, μεγάλη μου τιμή.
           - Πολύ ωραία παιδί μου. Πόσα δίνεις για να έρθεις κοντά μας;
          Αλλάζουμε σελίδα, όπως λένε και στα δελτία ειδήσεων. Κι ερχόμαστε στην κιτρινόμαυρη πραγματικότητα και στις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται με τους αθλητές και τα τοιαύτα. Οπότε έγινε η συνάντηση του Κύπριου νομικού εκπρόσωπου των Σάχα, Αλεξόπουλου, Βάργκας και Κέζου για το κούρεμα. Ούτε ο Βιντιάδης πήγε - δεν μιλώ για τον εκατομμυριούχο Δημητράκη αλλά για τον Λιάκο - ούτε ο Παπάς ( ρε σύμπτωση στα ονόματα ) που είναι στο τημ των επενδυτών, ούτε ο Δημητρέλος. Πήγανε από την μεριά της ΑΕΚ, ο Μπόβαλης ( γενικός διευθυντής άνευ χαρτοφυλακίου - μην γελάτε τόχουμε κι αυτό ) και ο Γρηγορίου ο δικηγόρος, που είναι κι αυτός απλήρωτος.
           Πώς κατέληξε η συνάντηση; Με την δήλωση του Κύπριου : " Εγώ ήμουν συνεπής στο ραντεβού, αλλά διαψεύδω οτι έγινε οποιαδήποτε συνάντηση." Γιατί; Διότι για τα 135 χιλιάρικα του Βάργκας δεν ειπώθηκε κουβέντα, για τον Αλεξόπουλο ελέχθη οτι είναι δικό μας παιδί και για τον Κέζο συνεστήθη υπομονή. Η κουβέντα αφορούσε τα σαράντα χιλιάρικα του Σάχα, που είναι να επιδικαστούν μεθαύριο Τρίτη από την ΕΠΟ και η ομάδα κινδυνεύει με αφαίρεση τριών βαθμών. Οπότε προτάθηκε να πάρει ένα δεκαχίλιαρο ο λαγόχειλος και να αποσυρθεί η προσφυγή. Καταλάβατε μήπως την σοβαρότητα της κατάστασης;
              Είμαι σίγουρος πώς εσείς το έχετε καταλάβει. Οι επενδυτές μάλλον δεν τόχουν κατανοήσει πλήρως αλλά είναι νωρίς ακόμα. Βροχές έχουμε και πού ξέρεις; Μπορεί να βρέξει χιλιάρικα μέχρι την Τρίτη. Εξ άλλου να μην ξεχνάτε οτι σήμερα θεματοφύλακας της ΑΕΚ είναι και ο Γρυσμπολάκης. Ο τυραννόσαυρος Ρεξ με το κουστούμι. Που την πρώτη του δήλωση, την σχολίασε εκπληκτικά ο Χρήστος. Την δεύτερη, την άφησε για μένα.
             Ηρωτήθη λοιπόν ο Ρεξ:
            - Κατά πόσο η πορεία της ομάδας, επιρρεάζει τις εξελίξεις;
            Κι αμέσως ο σύγχρονος Δημόκριτος, ξεδίπλωσε το μαθηματικό του ταλέντο.
            - Αυτήν την στιγμή, εμείς έχουμε οκτώ βαθμούς και οι πιο πάνω ομάδες έχουν δέκα.
          Ούτε ο Βενιζέλος μαζί με τον Λοβέρδο δεν θα είχαν εκφέρει τέτοιο μεστό ουσίας πολιτικό λόγο. Ο Ρεξ τους πήρε τα σώβρακα αλλά ο Δημητρέλος τους τα ξαναέβαλε επί των σαρκίων τους.
 " Οι επενδυτές θέλουν την ΑΕΚ της Ευρώπης κι όχι της Β εθνικής." Τώρα τι σόϊ παρερμήνευση μπορείς να κάνεις σ' αυτήν την δήλωση δεν ξέρω κι ακριβώς αλλά κάτι μου λέει οτι η βαθμολογική συγκομιδή μάλλον απασχολεί τους επενδυτάς. Παρόλο που κι όταν ανακοινώθηκε επίσημα το ενδιαφέρον τους, κι όταν ήρθε κι ο Κιθ απ' έξω αλλά κι ο άλλος της τράπεζας που έψαχνε, αλλά κι όταν τα χρέη που τους παρουσιάστηκαν ήταν μικρότερα άπό αυτά που είχαν διαβάσει, η ομάδα τελευταία ήταν. Χώρια που πλέον και η χώρα παραμένει στην ευρωζώνη και μανιωδώς μελετάει προτάσεις επενδυτών.
            Οπότε τι έχουμε τώρα; Τον διάλογο του καπετάνιου με τον Βασιλακάκη. ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΩ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩΣΩ ΠΡΙΜ ΣΩΤΗΡΙΑΣ  Ή ΑΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΗΘΙΚΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΠΑΙΤΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΝΑ ΜΕ ΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΟΥΝ ΜΕ ΒΑΘΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΥΚΑΡΩ. Κι οπότε οι προτάσεις για τα κουρέματα που τοποθετούνται στο 20-30%, μάλλον έχουν ανέλθει στο 80% όπως επίσης κατανοώ οτι πρέπει να πληρώσουν οι σημερινοί αθλητές για να αμειφθούν στο μέλλον. Τα πριμ της νίκης να τα δίνουν στον Δημητράκη, όπως κάνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι και τα δίνουν σε αυτούς που τους έκλεψαν αλλά τώρα ανέλαβαν την σωτηρία τους.
            Φυσικά ο Δημητράκης δεν έχει κλέψει τίποτα, για να μην τον αδικούμε τον άνθρωπο. Οι συνομιλητές΄του όμως μπορεί. Και πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός από εδώ και πέρα αφού η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει νάχει και την απαραίτητη κάλυψη. Δηλαδή να μην μπω για να σώσω, αλλά να μπω αφού τα πάντα είναι σωσμένα. Το μόνο θετικό είναι οτι δημοσιεύτηκε και το οτι ο εφοπλιστής μόνο ένα μύριο θα βάλει και τα άλλα οι συμπαίκτες του. Οπότε καλά έκανα κι εγώ και ρωτούσα τι δουλειά κάνει ο γιός. Και βγαίνανε διάφοροι ανώνυμοι και λέγανε, "..μα καλά ρε Αβραμίδη, ούτε κι ο Βιντιάδης έχει λεφτά; " Ναι σωστά. Το πασίγνωστο μέγεθος της ναυτιλίας το παρεξήγησα εγώ. Άντε και η Ιωάννα. Τελικά είναι αλήθεια αυτό που ψιθυρίζεται : "΅Είναι τόσο μεγάλη η κρίση, που οι γυναίκες παντρεύονται πλέον από έρωτα."
           Στην όλη λοιπόν ιστορία, αυτός που πιάστηκε κορόϊδο είναι ο Ιβάν. Που έβαλε τα λεφτά στο ταμείο πριν κάνει psi αλλά και μια εξέταση για psa. Πιό φρέσκο μυαλό ο Δημητράκης. Πριν μπει με τα μύρια, πρώτα κουρεύει τους πάντες, πρώτα σώνεται η ομάδα και πρώτα εισπράττει. Μαλάκας είναι σαν τον άλλον που πάει και να αγοράσει την ΕΒΖ; Κι άρα δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Ο Δημητρέλος αυτοτιμωρήθηκε με την σιωπή - το γιατί ο Πυθαγόρας δεν το θεωρούσε τιμωρία δεν μπορώ να το απαντήσω - , ο Δημητράκης θα βγάλει ανακοίνωση προσεχώς, η ομάς θα κατατροπώσει τα Γιάννινα κι ο Ρεξ θα έχει δικαιωθεί πάλι όσο αναφορά την ενόραση του. " Τα πάντα θα έχουν κλείσει μέσα στον Δεκέμβριο." Ειδικά μάλιστα αν έχουν δικαιωθεί και οι Μάγια, λέω εγώ. Χαίρετε.

ΛΟΓΙΣΤΕΣ

             Έκλεισε μια περίοδος για την Ελλάδα είπε ο στραβός, και οι πληρωμένοι αναλυτές των οικονομικών ανακοίνωσαν οτι ο δρόμος μέσα στο τούνελ θα είναι δύσκολος και στενός. Για φως δεν μίλησε κανείς και πώς άλλωστε; Όλοι την επιστήμη της λογιστικής γνωρίζουν που είναι τόση όση το να προσπαθείς να καταναλώσεις φασολάδα μέσα σε διαστημόπλοιο που τρέχει σε νέους πλανήτες. Άντε και παλιούς. Ξέρεις τι θα πει οικονομικός διευθυντής ή CFO ή υπουργός οικονομικών; ΑΣΧΕΤΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Σκέψου δηλαδή οτι για το αν το χρέος της χώρας είναι βιώσιμο ή μη, ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ. Δηλαδή κάτι άσχετο με την επιστήμη, που διδάσκει σε όλους τους λογιστές τα ίδια πράματα. Έχετε δει ποτέ λογιστή να έχει κάνει δική του εταιρεία άσχετη με τα φοροτεχνικά;
              Οι άνθρωποι τους επιχειρηματίες ακολουθούν και μάλιστα είναι υπεύθυνοι ακόμα και για εγνωσμένες παρανομίες, να τους καλύψουν. Τι είναι οι απόφοιτοι της λογιστικής; Ακολουθητές των νόμων και του κάθε χρόνου καινούργιου φορολογικού νομοσχέδιου. Τι παραπάνω κάνουν όταν δεν δουλεύουν στις εταιρείες στις οποίες έχουν αποκτήσει κάποιον τίτλο, τύπου οικονομικού διευθυντή ή υπεύθυνου credit; Συμπληρώνουν φορολογικές δηλώσεις για κάτι πελατάκια αγράμματα και βγάζουν και μερικά μαύρα παραπάνω.
               Ή κάνουν τους πολιτικούς. Ναι ρε παιδιά. Πάνε στην βουλή, αραδιάζουν μερικά πτυχία πανεπιστημίων και λύνουν όλα τα προβλήματα. Κομματικά. Λαϊκά, ή κατ' εντολήν κομματάρχη. Κοινώς υπηρετάκια. Τώρα το πώς μια εταιρεία θα βγάλει λεφτά μέσω επενδύσεων, μέσω πωλήσεων ή μέσω καινούργιων αντιπροσωπειών, είναι μια δευτερεύουσα διαδικασία που θα την κάνανε καλύτερα οι τεφταράδες κι όχι αυτοί που ρισκάρουν χρήματα ζωντανά και καμώνονται τους επιχειρηματίες ή τους διευθύνοντες συμβούλους.
              Γιατί τα λέω αυτά; ΔΙΟΤΙ ΕΧΕΙ ΧΑΘΕΙ ΤΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ. " Ήταν πολύ σκληρή η διαπραγμάτευση. " Ποιός ρε μαλάκα πρωθυπουργέ διαπραγματεύτηκε; Επειδή ο ποιμήν της Πίνδου δεν ξέρει καν τι σημαίνει η συγκεκριμένη λέξη, ξέρει κανείς επί του προκειμένου; Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΤΡΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ , ΜΕΤΡΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΣΤΑ ΠΟΣΑ ΔΙΣ ΧΑΣΑΜΕ ή κατευθύνθηκαν στις τσέπες του Άδωνι κάτω από το τραπέζι; Ο χρόνος είναι χρήμα για όλους, εκτός από την Ελλάδα;
            Κι άμα θες να γαμήσεις μια κουβέντα, φέρε και μια γυναίκα σε αυτήν. Φέρε την Βούλτεψη, φέρε τον Σπηλιωτόπουλο, φέρε και τον Λαλιώτη από παλιά. Σενάρια υπήρχαν; Αμέ. Ή θα τα παίρναμε ή όχι. Εφόσον τα πήραμε, τρεχάτε ζώα αλήτες προδότες, να κάνετε μπούρδες ανακοινώσεις για τα μέτρα της ανάπτυξης. Αν δεν τα παίρναμε, τρεχάτε γράψτε κανά βιβλίο ή καμιά έκθεση φελού για το πώς τα είδατε. ΟΙ ΑΠΟΛΥΤΟΙ ΤΙΠΟΤΕΣ, που ακόμα στημένο έχουν το πανηγύρι.
            Κι εγώ δεν μιλάω για τα παιδιά μου και τι θα κάνουν. Ό,τι ΚΑΝΑΝΕ ΟΙ ΠΑΠΠΟΥΔΕΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ. Αν δεν μπορούν, ας τους αλέσει η γη. Εγώ μιλάω για μένα. Που δεν ζήτησα ποτέ κρατική φροντίδα. Ούτε σύνταξη, ούτε νοσοκομεία, ούτε σχολεία, ούτε ασφάλεια. Δικαιούμαι εγώ να εξαιρούμουν πάντα από την κρατική ομπρέλα; ΟΧΙ. Γιατί; Γιατί πληρώνω τα ί΄δια και αυξημένα, ενώ καρπώνομαι λιγότερα; Ό μαλάκας ποιός είναι; Μάλλον αυτός που θα σας παλουκώσει, αν τρέξω λίγο την μελλοντική ιστορία.
              Και τι είπε ο καρότσης, που βλέπει τον εαυτό σαν πάντσερ στον καθρέφτη; Ό,τι πει η γερμανική βουλή. Οι λοιποί Άρειοι. Καλά αυτός πήγε εκεί χωρίς εξουσιοδότηση; Ο Στουρνάρας, πώς πήγε εκεί; Επειδή του έχουν πεταχτεί τα μάτια έξω από τα παλιά καλαματιανά; Ποιός του είπε τι να κάνει; Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΑΟΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΕ ΝΔ, ΔΗΜΑΡ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ αλλά σήμερα τους φέρνει όλους μειοψηφίες μπροστά σε κάποιον Τσίπρα; ΟΙ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ή ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΤΕΛΙΚΑ; Τα νούμερα είναι για την επεξεργασία των λογιστών, ερήμην του επιχειρηματία; ΝΑΙ, αφού ο λαός είναι μια νούλα.
            Κάτι το οποίο δεν υπάρχει και φυσικά ο πολιτικός το υπηρετεί. Αν υπήρχε, δεν θα υπήρχαν πολιτικοί. Σαν τον πιστό. Που υπηρετεί κάτι που δεν υφίσταται με απόλυτο κορύφωμα το τάμα που κάνει, όταν φτάνει στα όρια. Για τόσο μάγκα μιλάμε. Σαν την ΔΗΜΑΡ, που κατεψήφισε το μνημόνιο αλλά τον προϋπολογισμό του αποτελέσματος του μνημόνιου τον ψήφισε. Σαν το ΠΑΣΟΚ, που για να σωθεί υμνεί τον παραδοσιακό αντίπαλο της δεξιάς. Σαν την ΝΔ, που ευχαριστεί τον Βενιζέλο για τις προσπάθειες του για το σώσιμο του λαού.
             ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ;  ΑΚΟΜΑ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΟΝ ΤΑΤΣΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ, που στήσανε καβγά για το πουλί τους; Ακόμα πιστέυετε σε ηγέτες που ο ένας προωθεί τον άλλον; ΑΝ ΕΙΧΕ ΘΕΜΑ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ Ο ΑΔΩΝΙΣ, θα έκλεινε την δουλειά του; Αν ο ασημένιο σούρουπο είχε δουλειά, θα πλακωνότανε στους δρόμους σαν τον κοινό αλήτη; ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΚΡΙΣΗ, ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΙΣΟΤΗΤΑ ΨΗΦΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΛΠΗ; ΑΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΥΣ, ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ, που μέχρι και οι αστυνομικοί της φύλαξης τους, τους ονομάζουν μπουρδέλο; Ακόμα πιστεύετε οτι τα ΜΜΕ ενημερώνουν;
            Υγ. Και φυσικά το απκορύφωμα έγινε στην ψηφοφορία για την σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο κατά πρόταση του Τσίπρα. Και μέχρι κι ο ίδιος ψήφισε αρνητικά. Ναι, μετά το διορθωσε και είπε οτι μπερδεύτηκε. Θάταν η προσοχή του στην Περιστέρα μάλλον. Και θέλει ο μπερδευθείς να γίνει και πρωθυπουργός.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

ΧΑΪΒΑΝΙΑ

            Αιφνιδιασθήκατε από τις μαλακίες του Κούγια; Δεν το πιστεύω αφού διαβάζετε εδώ μέσα. Μιλάω για τα δήθεν είκοσι μέλη που απαιτούνται για να ιδρυθεί μια καινούργια ποδοσφαιρική λίγκα. Που πράγματι έτσι είναι, όπως και η μισή Ελλάδα είναι πρόεδρος κάπου. Σε μια πολυκατοικία, σε μια πιτσαρία, σε μια προσωπική εταιρεία ή σε κάποιο μπουρδέλο. Τα πράματα πλέον πήγαν σε πολύ πρόχειρο κι ερασιτεχνικό επίπεδο.
           Πάμε λίγο γρήγορα. Άντε και βρέθηκαν αυτές οι είκοσι ομάδες και φτιάξανε την λίγκα. Την λίγκα χωρίς την δαφνοστεφανωμένη ή την λίγκα αυτών που δεν έχουν ( ή έχουν ) υποβιβαστεί ή την λίγκα των ομάδων με προέδρους που δεν έχουν εκδιωχθεί. Και τι έγινε μετά; Αρχίζουν και παίζουν; Άντε κι αρχίσανε. Ξέρετε τι είναι αυτό; Κάτι σαν φιλικό τουρνουά ή σαν πολύ παλιά, το κύπελλο Πάσχα. Να εξηγήσω όμως, ΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΠΛΕΚΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΑΕΚ παρά τις διαψεύσεις.
           Η νέα λίγκα είναι απλά ανέκδοτο,αφού η ΕΠΟ είναι κατωχυρωμένη νομικά και θεσμικά για την διοργάνωση του ποδόσφαιρου. Και αυτή έχει εκχωρήσει τα δικαιώματα διεξαγωγής του πρωταθλήματος στην σημερινή σούπερ λίγδα. Αυτή λοιπόν η ΕΠΟ, όπως είναι σήμερα, ουδέποτε πρόκειται να αναστείλει δικαιώματα και να τα δώσει αλλού. Πέστε όμως οτι τα είκοσι παλληκάρια την γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια και συνεχίζουν.
          Με τι δικαστές θα παίξουν; Με τι διαιτητές; Σε τι γήπεδα αφού τα περισσότερα είναι δημοτικά και κρατικά ελεγχόμενα; Κι αν όλα αυτά σας ακούγονται για μικρολεπτομέρειες, σκεφθείτε οτι η ουέφα αναγνωρίζει μόνο την ΕΠΟ όσο αναφορά τους βαθμολογικούς πίνακες και τις ομάδες που υποδεικνύει για συμμετοχή στα κύπελλα Ευρώπης. Άρα πάπαλα τα λεφτά και οι διεθνείς τηλεοπτικές χορηγίες. Οι ομάδες γιατί υπάρχουν εκτός από πλυντήρια; Λεφτά δεν θέλουν;
           Τώρα τι ακριβώς έγινε με το ανέκδοτο και την μπαρούφα του Κούγια. Τίποτα το σπουδαίο αν έχετε παρακολουθήσει την σχετική αρθρογραφία εδώ μέσα. Ο Αλαφούζος έκανε ένα ακόμα αβίαστο λάθος. Ή μάλλον έκανε ακόμα ένα παρακάλι. Αντί να πάρει κάποιον σοβαρό δικηγόρο, διάλεξε τον Κούγια για να ξαναπαρακαλέσει τον χάπια για επιστροφή. Τον ξαναπήγε μαλακά, χώρια που ο Κούγιας είναι κι ο βασικός μάρτυρας στην υπόθεση των στημένων. Ελπίζω να αρχίζω να γίνομαι κατανοητός.
             Όλη η ιστορία είναι για το μπαγιόκο. ΔΙΟΤΙ ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΝΕΑ ΛΙΓΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΣΤΟ ΑΡΜΑ ΤΗΣ ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΗΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΚΑ ΘΑ ΠΡΟΣΕΛΚΥΣΟΥΝ ΚΟΣΜΟ, ΘΑ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΑΛΙ ΤΟΥ ΑΛΑΦΟΥΖΟΥ. ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΚΑΥ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΟΤΕ TV, ιδιοκτησίας Αλαφούζου. Λέμε τώρα... στα σενάρια που μπλέχτηκε ο μοντελοπνίχτης. Και ο χάπιας θα φοβηθεί και η Νόβα θα κλάσει μέντες.
             Είναι πολύ βαρύ να σκάσει στα χέρια κάποιου η αλογοτροφή. Μέχρι κι ο δικός μας ο Δημητράκης, αποδεικνύεται πολύ πιο σοβαρός από τον Αλαφούζο. Μετράει ό,τι είναι να μετρηθεί μέχρι να προχωρήσει. Ο άλλος; Καλά κρασιά. Από τα τριάντα της συμμαχίας στα δύο που βάλανε τέως μέτοχοι, μέχρι και την Κανέλη κατώρθωσε να απωθήσει, από τον Φερέϊρα που στήριζε στον Ρότσα και τώρα μια πίεση με μια πλατφόρμα ανύπαρκτη που προφανώς την έχουν συγγενείς και φίλοι και μπροστάρη κάποιον Κούγια. Γρήγορα ξύπνησε ο άλλος Δημήτρης, ο κανονικός, και τον απέλυσε προσλαμβάνοντας τον Δημητρακόπουλο. Διότι και η αλογοτροφή πάει να σκάσει σιγά σιγά και φυσικά φοβήθηκε τώρα ο φαλακρόκοντος οτι μπορεί και να επιρρεαστούν τα ΜΜΕ του.
            Καταλάβατε τι γίνεται, ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΡΗΧΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ, είναι αλήθεια. Από την μια έχουμε χούντα κι από την άλλη οι ορκισμένοι εχθροί της, ΛΕΝΕ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ ΕΜΦΑΝΤΙΚΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ. Κάτι σαν " ...μαλάκα θάρθω να σε γαμήσω τότε. Φρόντισε να είσαι πλυμένος..." ΦΡΟΝΤΙΖΟΝΤΑΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΝΑ ΠΑΡΑΒΙΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ Ή ΕΠΙΜΕΛΗΜΕΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΩΝΤΑΣ, αλλά για την ευρεία μάζα δήθεν απειλώντας. Με τον Κούγια. Την ώρα που είναι γνωστό  οτι ο μιλών πολύ, ή είναι φαφλατάς ή μαλάκας αφού δεν πείθει κανέναν ή απλά παίζει ένα παιχνίδι.
             Φίλοι και φίλες, πιστεύω να καταλαβαίνετε οτι κάποια πράματα δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν Όμως μπορούν να γράφονται καλυμμένα για να κάνετε τα κουμάντα σας. Κι αυτήν την δόξα την έχει αυτός εδώ ο χώρος, που δεν μπορεί να ασχοληθεί με παιδικές μαλακίες τύπου οτι την τάδε ώρα έκλασε ο Λίνεν ή οτι το αριστερό πόδι του δείνα είναι φοβερό. Αυτά είναι για έντυπα που ανοιγοκλείνουν και τολμώ να πω για κοινό πολύ φτηνό και χωρίς καμία αγοραστική αξία, δηλαδή καμία ευθυκρισία. Για μέσα ενημέρωσης που σίγουρα υπάρχουν και θα υπάρχουν αλλά δεν θα αποτελούν βαρόμετρο ή τρόπο αλλαγής κάποιας κατάστασης. Κι ο Αλαφούζος τα είδε λίγο διαφορετικά. Αφού δεν τα πήρε άμεσα από τον κόσμο της αλογοτροφής, είπε να μεγαλώσει την λίμνη με όλους τους αγανακτισμένους μέσω της νέας λίγκας αλλά κύρια μέσω της τηλεοπτικής πλατφόρμας που θα την κάλυπτε.
           Ένα τεστ έκανε για το ποιοί θα τον ακολουθούσαν. ΚΙ ΗΤΑΝ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΜΥΣΤΙΚΑ. Αυτό το γνωρίζω προσωπικά αλλά αποδεικνύεται και δημόσια από τις διαψεύσεις. ΣΤΟ ΦΑΝΕΡΟ ΟΜΩΣ ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΕΣΑΝΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ, όλοι ήταν κότες λυράτες. Ό,τι δηλαδή γίνεται και στις εκλογές τις εθνικές. Άλλο μέσα κι άλλο στο καφενείο. Και φυσικά όλοι βγήκαν κερδισμένοι. Ο Μαρινάκης που χαμογέλασε, ο Αλαφούζος που " μπήκε " στον ανένδοτο αλλά κι ο Κούγιας που βρήκε ξανά δημοσιότητα αφού σαν τιμωρημένος δεν θα μπορούσε να βρει άλλους πελάτες από αγώνες προσωπικούς εντός αγωνιστικών χώρων.

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Φθινόπωρο και πρώτη μέρα στα θρανία για τους μαθητές του Αμερικανικού Κολεγίου.

Η δασκάλα παρουσιάζει στα
 αμερικανάκια έναν καινούριο συμμαθητή τους,
τον Ιάπωνα Σακίρο Σουζούκι (γιο
 του διευθυντή της Σόνυ) και το μάθημα αρχίζει με μικρές ερωτήσεις
ιστορίας.

- Για να δούμε λοιπόν, πόσο καλοί
είστε στην αμερικανική ιστορία;
λέει η δασκάλα. Ποιος είπε...

"δώστε μου ελευθερία ή δώστε μου
θάνατο";

Κάποιοι μουρμουρίζουν αλλά
κανείς δεν σηκώνει το χέρι του,
εκτός από τον καινούριο :

- Ο Πάτρικ Χένρυ το 1775 στη
Φιλαδέφεια, απαντά.

- Μπράβο Σουζούκι, και ποιος είπε
"Κυβέρνηση του λαού, από το λαό
και για το λαό"; ξαναρωτά την τάξη η
δασκάλα.

- Ο Αβραάμ Λίνκολν, το 1863 στο
Γκέτυσμπουργκ, απαντά και πάλι ο
Σουζούκι.

Η δασκάλα κοιτάζει αυστηρά την
τάξη και λέει :

- Ντροπή σας. Ο Σουζούκι είναι
γιαπωνέζος και ξέρει την
αμερικανική ιστορία καλύτερα από σας

Τη σιωπή στην τάξη σπάει μια
μικρή φωνή από τα πίσω θρανία :

- Ρε δεν πάτε να γαμηθείτε όλοι,
μαλάκες γιαπωνέζοι

- Ποιος το είπε αυτό;;; ρωτάει
αυστηρά η δασκάλα.

Ο Σουζούκι σηκώνει το χέρι του
και χωρίς να περιμένει λέει :

- Ο στρατηγός Μακάρθουρ, το 1942,
στη διώρυγα του Παναμά, και ο Λι
Ιακόκα το 1982 στη γενική συνέλευση της
Τζένεραλ Μότορς.

Η τάξη βυθίζεται στη σιωπή.
«Θέλω να ξεράσω», ακούγεται μια
ξεψυχισμένη φωνή.

- Ποιος το είπε αυτό;;; ξαναρωτάει
με το ίδιο βλοσυρό ύφος η
δασκάλα.

Και ο Σουζούκι πετάγεται πάλι :

- Ο Τζορτζ Μπους ο πρώτος, στον
πρωθυπουργό Τανάκα κατά τη
διάρκεια επίσημου δείπνου στο Τόκιο το
1991.

Ένας μαθητής σηκώνεται όρθιος
και ξεσπάει :

- Ρε δε μας παίρνεις καμιά πίπα,
λέω γω.

Και ο Σουζούκι, ψύχραιμα :

- Μπιλ Κλίντον στη Μόνικα
Λουίνσκι το 1997, στο οβάλ γραφείο
του Λευκού Οίκου.

Δυο τρεις μαθητές πετάγονται
και φωνάζουν :

- Α γαμήσου ρε μαλακισμένο,
Σουζούκι.

Ατάραχος ο γιαπωνέζος :

- Βαλεντίνο Ρόσι, παγκόσμιο
πρωτάθλημα μοτοσικλέτας, ράλι
Νότιας Αφρικής, το 2002.

Κόλαση στην τάξη, οι μαθητές
ουρλιάζουν και πετάνε καρέκλες,
η δασκάλα έχει σωριαστεί λιπόθυμη
και ξαφνικά ανοίγει η πόρτα και
μπαίνει ο διευθυντής :

- Ε, μα την Παναγία δεν έχω
ξαναδεί τέτοιο μπουρδέλο.

Και στο βάθος ακούγεται πάλι η
φωνή του Σουζούκι :

- Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας,
Γιώργος Παπανδρέου, το 2011, στο
τελευταίο υπουργικό συμβούλιο της
κυβέρνησής του.

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$        

                 Τόσο καιρό αγωνιούσαμε για το μέλλον μας. Τώρα που αυτό λύθηκε οριστικά και οι δανειστές μας υποχρεώθηκαν σε άτακτη φυγή, να μην κάνουμε κι ένα διάλειμμα εν όψει δανεισμένης ανάπτυξης; Να ξαποστάσουμε ρε αδερφέ. Κουρασμένοι θα δουλέψουμε; Δεν είδατε που αμέσως προκηρύχθηκε υπουργικό συμβούλιο με σκοπό την δουλειά; Αύριο στα κανάλια δεν θα δείτε κανέναν υπουργό. Όπως σήμερα τον Στυλιανίδη στις 11 στον Αλαφούζο που δούλευε.
                 ΠΑΠΑΡΕΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ, ΚΑΛΟΦΑΓΩΤΑ. ΝΑ ΔΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΦΥΓΕΤΕ.

       









Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

ΤΑ ΑΛΑΦΟΥΖΙΑ

              Πρώτα χτύπησε μέσω twitter, σαν απλός φίλαθλος. Άντε κι οπαδός. " Κανένα οφσάιτ δεν υπάρχει και κανένα πέναλτυ. Επίσης δεν υπάρχει καμιά κάρτα." Ό,τι γράφω κι εγώ δηλαδή εδώ μέσα για τους αγώνες. Μετά άλλαξε την στολή κι έγινε πρόεδρος της αλογοτροφής. " ...μαφία κανονική διοικεί το ποδόσφαιρο...πώς γίνεται άνθρωποι που διώκονται για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση νάναι ελεύθεροι...δεν ξέρω αν υπάρχει η παλιά παράγκα ή κάποια νέα..." ΚΛΠ, ΚΛΠ, ΚΛΠ.
            Κατόπιν την γύρισε τη βιόλα σαν σωστός είρωνας. " ...όλα τα όργανα του ποδοσφαίρου δουλεύουν άψογα...και θα προσφύγουμε στην πολιτική δικαιοσύνη..." Βγάζετε άκρη; Εγώ προσωπικά όχι. Και δεν λέω οτι δεν καταλαβαίνω. Με αυτό που δεν βγάζω άκρη, είναι η ακριβής ηλικία του ανδρός. Μήπως είναι συνομήλικος με τα τρία του παιδιά;
            Ο Αλαφούζος όπως γνωρίζετε είναι το αφεντικό στην τηλεόραση του Σκάϋ. Ταυτόχρονα έχει κι έναν πατέρα, παλιό εφοπλιστή ( και καταλαβαίνετε τι σημαίνει παλιός ) που ασχολείται με την Καθημερινή. Υπάρχει λοιπόν μια συγκεκριμένη και συσσωρευμένη δύναμη, τέτοια που επιτρέπει τον μη καταλογισμό του χαρατσιού της ΔΕΗ και τέτοια που να μπορεί να κάνει πλάκα με την δικαιοσύνη ( τα έχετε διαβάσει, έτσι; )
            Αντί λοιπόν να πάει στα χαρακώματα, αυτός βγάζει ανακοινώσεις, παίζει με το twitter και μετά ανασκευάζει τα λεγόμενα του λες κι ο χάπιας ασχολείται καθόλου μαζί του - ΜΕ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΑ ΒΡΑΔΥΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΤΣΙΟΥ ( μιλάω απόλυτα σοβαρά ). Κι απειλεί οτι θα προσφύγει και στην δικαιοσύνη την ώρα που αναρωτιέται γιατί αυτή δεν κάνει καλά την δουλειά της. Κι αν καταφύγει εκεί ο κοντοφάλακρος, είναι σίγουρος οτι το έργο θα συντελεστεί;
           Και με την οντότητα της δαφνοστεφανωμένης, θα μπορούσε να κάνει πραγματικό χαμό. Ναι μεν απέναντι του είναι ο χάπιας, αλλά όλα τα όργανα ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ. Δεν ξέρει από τέτοιες πρακτικές ο καναλάρχης; Ο μπαμπάς του δεν μπορεί να τον βοηθήσει άραγε; Την κουβέντα" ...υπάρχει αυτοδικία και ανατινάξεις μαγαζιών αλλά εμείς δεν θα χρησιμοποιήσουμε τέτοιες μεθόδους..." γιατί την αναφέρει; Για να τρομάξει εμένα ή να του βγάλουμε το καπέλο για την ηθική του συμπεριφορά;
           Ή μήπως για να τον ακούσει ο εισαγγελέας ( μην γελάτε ) και να τον καλέσει για τις γνώσεις του; Εντάξει μετά τις 9 Δεκεμβρίου αφού μέχρι τότε αγωνίζονται και οι δικαστικοί για τα ευρώ τους. Τι κάνεις ωρέ Γιάννη; Πες μας κι εμάς, πώς χρησιμοποιείς την δύναμη την οικονομική, την δημοσιογραφική, την διαπλοκή με το κράτος και την με πάθος - με το αζημίωτο βέβαια - υποστήριξη των μνημονίων; Απέναντι στον χάπια το παίζεις προσκηνιακός παίκτης; Αν αυτός ξέρει μόνο για τον μουσικοσυνθέτη, εσύ δεν ξέρεις για τις κασέτες με τις βόμβες και τις κούτες με τα λεφτά προς το κυβερνών κόμα;
            Αγαπητοί κι αγαπητές, τα πράματα είναι πάναπλα. Και τον Αλαφούζο και τα μέσα του να τα παίρνετε όσο σοβαρά πήρατε την Συμμαχία και τα τριάντα μύρια που θα μάζευε. Όπως και την δήλωση στήριξης του Φερέϊρα μέχρις εσχάτων. Κι αν πάμε μπροστά, προσκηνιακά, θα βρείτε την αδικία από την μεμωνομένη διαιτησία σε ένα ματς που ο Πλατανιάς του πήρε τα σώβρακα. Οπότε ο κοσμάκης που είναι ταγμένος στην ομάδα των ανακτόρων, χαίρεται για τον πόλεμο που κάνει ο φαλακρόκοντος και είναι ήσυχος οτι η ήττα ήρθε λόγω διαιτησίας. ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ.
            Κανέναν δεν απειλεί ο Γιαννάκης. Ίσα ίσα που σηκώνει και τα τηλέφωνα, ενώ ξέρει οτι είναι ο πρώην συνεταίρος του. Και παρακαλεί με τον τρόπο του να τα ξαναβρούν. Στις επιχειρήσεις και στην πίτα των τηλεοπτικών πλατφόρμων αλλά και στην πίτα των πρωταθλημάτων. ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Ο ΑΛΑΦΟΥΖΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ. Που μόνο έναν  Παπαχελά να είχε βάλει μπροστά, τώρα ο χάπιας θα ήταν ολοσούμπιτος μέσα. Τον ξαναθέλει πίσω για να προχωρήσουν το έργο για το οποίο είχαν συμφωνήσει και να τρώνε τα σούσια σαν καλά αγαπημένα αδερφάκια. Για να βλέπετε και πίσω από τις κουρτίνες.
              Και να μην σας πιάνει κορόϊδο ο κοντοφάλακρος με την ηθική του, με τις πρακτικές που αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι κι οτι θα πάει και στην δικαιοσύνη. Να κάνει τι; Να καταγγείλει ποιός ανατίναξε τον φούρνο του Κωνσταντινέα; Ποιός πλάκωσε τον Βαρούχα; Ποιός πλάκωσε τον Βασάρα; Ή μήπως να μιλήσει για την αναστολή του συμβόλαιου θανάτου; ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ; ΤΟΝ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ; Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΗΣ ΑΛΛΑ ΚΙ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΜΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ, είμαστε ανώτερα όργανα από τους δικαστές; Οι οποίοι πότε κατά κυρ Γιάννη κάνουν καλά την δουλειά τους; Όταν δεν προχωράνε την δίωξη ή όταν θα δούνε μπροστά τους τον καναλάρχη και τότε θα σπεύσουν;
              Ιστορίες για μικρά παιδιά. Για έναν λαό φελό, που περιμένει την δόση έχοντας πιστέψει οτι έρχεται η ανάπτυξη και οι θέσεις εργασίας κι όλα τα άλλα μπαρουφοειδή κατασκευάσματα. Ο Αλαφούζος συνέχεια προσκαλεί τον χάπια πίσω και στ' αρχίδια του το ποδόσφαιρο. Την μόνη σχέση μ' αυτό που έχει είναι η ομοιότητα του με τον Δομάζο σε σωματοδομή. Κι είναι τόσο άμεμπτος, που αν ο άλλος γυρίσει, τα πάντα γράφονται στο χιόνι. Όπως γίνεται και σήμερα. Έχετε δει κάποιο αλαφούζιο έντυπο να χτυπάει τον χάπια; Του δείχνει το τι κάνει γι' αυτόν κι ο άλλος τον λέει σκουπίδι και δεν υπάρχει καμιά αντίδραση από τους στρατούς των βολεμένων χαραμοφάηδων δημοσιογραφίσκων. Κι αυτά τα λέω για να πάρουν χαμπάρι μέχρι και οι τελευταίοι ρομαντικοί, το τι παίζεται στα κέντρα της διαπλοκής και της ενημέρωσης. Την καλημέρα μου.
             Υγ. Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και στην ΑΕΚ. Κι είναι κακό πράμα οι διαψεύσεις.

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

ΨΥΧΩΣΗ

           Πέρσι είχαμε άλλα. Όταν χάναμε, ερχόταν στο φως της ενημέρωσης μας το γήπεδο. Πάντα στην πατροπαράδοτη αγροικία. Τι μνημόνια είχαν υπογραφεί, τι αγώνες είχε κάνει ο Βούρος και τι αντίσταση έκανε ο ΔΧ που τον είχαν αφήσει στην απέξω με τα κινέζικα funds. Δεν μιλάμε για ηλίθιος κατά θέση. Μιλάμε κατά φύση. Μαλώνανε οι για το καλό μας με το πώς θα μοιραστούν τα οφέλη σε κάτι που δεν υπήρχε. Κι εγώ σκέφτομαι να χτίσω ένα καζίνο. Μόλις με το καλό είναι έτοιμο, υπόσχομαι οτι μόνο Αεκτζήδες θα βγαίνουν χαμογελαστοί.
         Κι ήξερα οτι η παγκόσμια πολιτική, όταν μοιάζει με το copy paste του υπολογιστή, προέρχεται από την πλανηταρχία. Τώρα βέβαια το γήπεδο έχει προσωρινά πάει στην άκρη, αλλά υπάρχουν εκτός του μεγιστάνα Κιθ που συνδράμει τον μεγιστάνα Δημητράκη, κι άλλοι μεγιστάνες που δεν κρατιούνται αν δεν κάνουν σκόντο οι πάμπλουτοι πιστωτές της εταιρείας. Τύπου χασαποταβέρνα ο Μήτσος, μεταφοραί ο Μπάμπης και τριάντα χιλιάρικα μια ομάδα από την Ισλανδία. Άντε κι ο Πανιώνιος για τον τρομοκράτη.
          Φυσικά και παίρνω θάρρος. Μόλις πληρωθεί ο Αραμπατζής, μπορεί και να καταλάβει κι ο Λίνεν οτι η ντόπα του άλλου ξεκινάει πάντα μετά τον Φλεβάρη. Βαρυκόκκαλος είναι, του αρέσει να αφήνει τις τελευταίες εντυπώσεις. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΑΓΧΟΣ. Μπορεί και να ξετιμωρηθεί κι ο Γιάγκο και να δούμε τον πασπαρτού - ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΑΚΟΜΑ - ΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΉ ΘΈΣΗ. Μετά τις μαλακίες που διαβάζουμε οτι γεννήθηκε για στόπερ. Η ουσία είναι το θάρρος μου αλλά και το θράσος μου να επιμένω.
          Και να βρίσκω αγωνιστικά τους αντιπάλους μας αλλά και να κρατάω τον πήχυ εκεί που πρέπει όσο αναφορά την ψυχολογία του κόσμου, που θυμίζει καρδιακό παλμό σε σχήμα δοντιού. Μου θυμίζουν ανθρώπους που κατά τύχη γίνανε Αεκτζήδες ή επίτηδες, σαν αντίδραση σε κάποιο lifestyle. Κι είναι έτοιμοι για μια μαζική έξοδο από το γήπεδο ή για μια μαζική μπούκα μέσα σε αυτό.
           Τον παλμό μάλιστα τον πιάνει και η φυλλάδα που δεν βγάζει λεφτά αλλά κυκλοφορεί για την σωστή ενημέρωση. " Θα φταίει κι ο Βιντιάδης. " Αν μπει αργά βέβαια. Διότι αν δεν μπει, σε τι να φταίει; Δένδρα όμως για κόψιμο, θα έχουμε πάντα. Οπότε πάλι θα ξεκινήσει ο Νοτιάς, ο Παπάς και οι λοιποί και θα πέσει και ολίγος Μελισσανίδης μαζί με την περιβόητη συνέντευξη Μαύρου που θα απογύμνωνε τους πάντες αλλά και Τροχανάς που μπαζώνει το θεμέλιο.
            Διοικητικά θα πάω; Όχι ρε παιδιά. Μην ασχολείστε με τρίχες. Τώρα βρισκόμαστε μπροστά στην εκταμίευση της δόσης και στο πούλημα του Οπαπ. Τα άλλα είναι απλά οδοντόκρεμες για την ανάπτυξη , ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ. ΠΟΥ ΒΟΛΕΥΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΗΣ ΑΤΑΚΑ: ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ, ΑΛΛΑ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ. ΚΑΙ ΞΕΡΕΤΕ ΤΟΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ. ΕΝΑΣ ΑΠΛΟΣ ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΝΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ.
               Εγώ ακόμα στα αγωνιστικά είμαι και τείνω να γίνω γραφικός. Παλιότερα τράβαγα την κριτική του παιχνιδιού και καθάριζα. Τώρα πλέον πρέπει να ποστάρω και κανά υστερόγραφο για την διαχείρηση της κατάστασης, που την διαμορφώνουν τα παραμορφωτικά ΜΜΕ. Ανάλογα με το τι χάπι έχει τραβήξει κάθε δημοσιογραφάρα. Κι ακόμα δεν έχουμε μπει και στην εποχή των γενόσημων. Μία πάνω, μία κάτω. Μία στον πουνέντε και μία στον λεβάντε. Ρε που μπλέξαμε. Αγίρτες διοικητικοί, αγίρτες πληροφορητές, αγίρτης λαός.
            Και στη μέση η ΑΕΚ. Έχεις αγόρι μου κάνει έρευνα για τον Δημητράκη; Προστάτεψε τον ή πες μας τι δουλειά κάνει. Ο Κιθ γιατί απελύθη άπό την τράπεζα του; Πες μας κάτι. Το Αζερμπαϊτζάν
γιατί δεν την αγόρασε; Οι μεγιστάνες, ποιοί είναι; ΑΜΑ ΞΕΡΕΙΣ ΜΙΛΑΣ. ΑΜΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΣΚΑΣ. Εγώ έτσι τα ξέρω. Τι διαρρέεις ειδήσεις στα καλά καθούμενα; Τόση προστασία χρειάζεται ο Λάτσης; Αλλά ξέχασα. Υπάρχει και πολιτική αστάθεια επιπέδου Τατσόπουλου και Κασιδιάρη, όπως κι οτι δεν έχουμε αριστερό μπακ ενώ με τον Λαγό ήμασταν γεμάτοι.
           Και περιέργως δεν είναι απαιτητή ακόμα η δόση του 44. Ξέρετε αυτή του Σεπτεμβρίου. Και περιέργως ο μέγας γαμιάς Οικονομόπουλος προετοιμάζεται για τον Φλεβάρη, όπως κι ο Κιντής με τις μηνύσεις του ( γραμμένα είναι όλα εδώ μέσα ). Την ώρα που η ομάδα πάει καλά σε οργάνωση και σε τακτικό παίξιμο και θέλει σχεδόν μόνο δυό παίκτες για να σωθεί. Κι αυτήν την ώρα τα λαμόγια ψάχνουν την μεταγραφολογία πάνω στον τάφο. Αντί να κάνουν μια δουλειά, την δουλειά για την οποία αμείβονται. Να στρώσουν τον κώλο τους κάτω και να βρουν λύσεις ελεύθερες ή δανεικές. Ελληνικές. Λύσεις για τις οποίες θα αμειφθούν οι παίκτες μας στο επόμενο παιχνίδι. Το υπογράφω. Την ώρα που υπογράφει για μύρια ο Δημητράκης. Ενώ εγώ υπογράφω για τον αγώνα που δίνει ο κόσμος στην κερκίδα πληρώνοντας κιόλας. Και δεν είναι λαϊκισμός αυτός. Λαϊκισμός είναι η προβολή κάποιου για τον οποίο δήλωσε ο πατέρας του οτι "...μόνο ένα μύριο μπορεί να βάλει..." αλλά τα ΜΜΕ τον έχουν εμφανίσει σαν το ανερχόμενο αστέρι της Wall Street και η Ιωάννα - που παντρεύεται τον Γενάρη - δεν το κατάλαβε. Ρε πόσο μαλακισμένες είναι οι γυναίκες;        

Α Ε Κ - ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ

              Κατήφεια βλέπω και πρόσωπα να κοιτούν στο χώμα. Σαν κάτι μηχανάκια χαπακωμένων που πέφτανε σήμερα μόνα τους κάτω, μαζί με τους επιβαίνοντες, αφού μάλλον θα ήταν ζαλισμένες οι ζάντες. Κι όμως. Τα είχαμε πεί όλα εδώ μέσα. Ρίξτε μια ματιά στις αναρτήσεις της αρχής της εβδομάδας. Και ξαναδέστε τις τελευταίες πέντε αγωνιστικές του Λεβαδειακού, όπως και συνειδοποιείστε οτι Ναπολεόνι δεν έχουμε σαν πολυτέλεια στον πάγκο.
              Το παιχνίδι λοιπόν ήταν στα μέτρα του Παράσχου. Φουλ άμυνα και σούπερ πολυπρόσωπο κέντρο. Και δεν θα υπήρχε καμίά κόντρα. Τον βαθμό έψαχνε ο άνθρωπος και το λάθος του αντιπάλου. Και τα κατάφερε παρά την ατυχία του να χάσει δυό παίκτες. Και δεν τον ενδιαφέρει κανένα σφύριγμα για αντιποδόσφαιρο, ούτε και η κατάχρηση των καθυστερήσεων. ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕ.
              Πάμε στα δικά μας όμως. Τα είχαμε πει για τις προσδοκίες που θα δημιουργούσε το τυχαίο 4-0 στην Μακεδονία. Κάποιοι ηλίθιοι - ακόμα και μέσα στα αποδύτηρια μας - θέτανε ακόμα και καινούργιους στόχους. Ενώ από τώρα θα πρέπει να βλέπουν το παιχνίδι του δεύτερου γύρου στην Λειβαδιά σαν  ευρωπαϊκό ματς. Ο τύπος βέβαια έκανε καλά την δουλειά του και κοίμισε τους περίπου δέκα χιλιάδες φιλάθλους μας σήμερα, οι οποίοι με την σειρά τους σε κάθε φάση βλέπανε κι από ένα πέναλτυ. Μόλις στο πρώτο λεπτό ακούστηκε το σύνθημα " σφύρα καλά πουτάνας γιέ."
            Το παιχνίδι ήταν για ισοπαλία ξεκάθαρα. Ούτε η μιά αλλά ούτε και η άλλη ομάδα, είχαν κάποιον φορ κρούσης. Και η ΑΕΚ θάπρεπε νάναι ευχαριστημένη παίρνοντας τον βαθμουλάκο από τον Κομπότη. Δεν είναι τυχαίος. Τυχαία είναι η σημερινή ΑΕΚ, που δεν έχει τίποτα στην επίθεση. Και γελάω όταν διαβάζω έγκριτους αναλύτες να ψάχνουν για περαιτέρω λύσεις στο κέντρο. Μιλάμε για μυρωδιάδες και τυχαία βέβαια δεν κλείσανε τα έντυπα που βγάζανε.
            Η ΑΕΚ για άλλη μια φορά, απέδειξε την σαφέστατη βελτίωση της. Στις φάσεις που έφαγε, στην κατοχή της μπάλας, στο πάθος και στο τρέξιμο και στην υπομονή να εκμεταλλευτεί τις επιθετικές πατέντες του Λίνεν. Που σήμερα δεν βγήκαν. Όλη η αριστερή πτέρυγα ήταν ανύπαρκτη και καλύφθηκε η απαράδεκτη απόδοση του Λαγού και του Τσίτα με δήθεν αναγκαστικές αλλάγες. Ο Κορδρέρο ήταν κατώτερος των παριστάσεων και οι αλλαγές συμπλήρωσαν την σούπα.
            Να εξηγηθώ. Φυσικά κι έχω άποψη τεχνική, αλλά πριν την πω, ας δούμε τα γεγονότα. Τι παράπονο να έχω από τον σημερινό Κατίδη; Ή από τον Φέτση και τον Φούντα. Κανένα. Κι ο Βλάχος στα δεξιά μια χαρά ήταν. Όπως και το κεντρικό δίδυμο. Η ΑΕΚ ήταν βελτιωμένη στα πάντα κι ας έγερνε μονόπαντα. Και τολμώ να πω οτι ήταν καλύτερη από το παιχνίδι με την Βέροια. Τουλάχιστον μέχρι το 70ο λεπτό.
             Μα χάσαμε. " Αν θέλεις να μιλήσουμε για ποδόσφαιρο, ξέχνα προς το παρόν το αποτέλεσμα του αγώνα " ( Φάντροκ ). Μιλάω καθαρά ποδοσφαιρικά για όπιον αντιλαμβάνεται τι είναι αυτό. Ο Κατίδης δεν είναι σέντερ φορ κι ούτε διαθέτει ταχύτητα. Οπότε θέλει βοήθεια στα χτυπήματα εκεί μπροστά. Αν δεν έχει αυτό το προσόν, τι κάνεις κύριε Λίνεν; Τον πας ακόμα πιο μπροστά - αφού υποχρεωτικά τον έχεις σε αυτήν την θέση - και εκμεταλλεύεσαι την ταχύτηα του Κοντοέ στο κέντρο - στον άξονα μιλάω - και βάζεις τον Γιάγκο πίσω. Φυσικά ο Τσίτας έξω. ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΠΟΤΕ Ο ΓΚΕΡΕΪΡΟ ΑΦΟΥ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ. Λάθος οι δυό αλλαγές που έρχονται και σφραγίζονται με τον Κατσικοκέρη, που αντί να πάει αριστερά, πάει στο κέντρο και στην κορυφή κι εκεί γελάς με τον άτεχνο φιλότιμο και κατά τύχη σκόρερ. Έχει μεγάλη ευθύνη ο προπονητής για το αποσυντίθεμα που είδαμε στο δεύτερο ημιχρόνιο.
            Αυτό είναι κριτική καλόπιστη κι απόλυτα λογική για το μπέρδεμα που έπαθε κι ο Γερμανός, που αγωνίζεται με τα ψέματα. Άλλο αυτό όμως κι άλλο η ορθολογική παράταξη του ρόστερ. Και θάπρεπε να ξέρει οτι ο Λεβαδειακός δεν είναι στους ανταγωνιστές μας. Στην Βέροια και στην Κομοτινή κοιτάμε με ολίγον από Ξάνθη και Πλατανιά. Για να ξέρουμε τι μας γίνεται.
             Και δεν απογοητεύομαι σαν τους διπλανούς μου. Στην αρχή μιλάγανε για τριάρα σήμερα και μετά το τέλος του αγώνα ή δη καταστρώνανε τα σχέδια για το πώς θα αντιμετωπίζουμε του χρονου τον Απόλλωνα στην δεύτερη κατηγορία.  Μιλάμε για μπαλαδόφατσες αφού ούτε η ΑΕΚ θα πέσει αλλά ούτε κι ο Απόλλων θα μείνει κάτω. Μιλάμε για υστερικούς, όπως ήταν σήμερα ο προπονητής μας.
            Εγώ είδα μια καλή δουλειά στο γήπεδο, σε ένα παιχνίδι που έδειξε σαφέστατα τι χρειάζεται σε μεταγραφική ενίσχυση. ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΚΥΡΙΑ κι όλα τα άλλα έρχονται, δηλαδή υπάρχουν για να περάσουμε τις ομάδες που προανέφερα. Η ομάδα έχει συμμαζευτεί στην άμυνα και στο κέντρο, στην παραγωγή παιχνιδιού και στην ανάπτυξη. Το πρόβλημα της είναι καθαρά το τελείωμα και τίποτε άλλο. Φάνηκε στην πρώτη ώρα, ΚΑΙ με την δαφνοστεφανωμένη αλλά ΚΑΙ σήμερα. Όπως φάνηκε και στην Βέροια με το τυχαίο αποτέλεσμα αυτής της έκτασης. Και θεωρώ πολύ χρήσιμη την σημερινή προσγείωση για τους πάντες. Μπας και μάθουν το μέτρο.
             Να μην πολυλογώ όμως. Κι ένα βαθμό να παίρναμε σήμερα, πολύτιμος δεν λέω, πάλι τελευταίοι θα ήμασταν. Δεν άλλαξε κάτι. Πληρώνουμε ακόμα τις επιλογές των σημερινών μετόχων αλλά και των σωτήρων του καλοκαιριού. Δηλαδή του Μαύρου και του Βλάχου, που φέρανε τον Φουρτάδο και τον Κατσικοκέρη, ενώ με τα ίδια λεφτά θα μπορούσαμε να έχουμε έναν κανονικό σέντερ φορ. Και στο σημερινό παιχνίδι, τον βαθμό τον χάσαμε, από δυό μεμωνομένα λάθη. Του Γιάχου στην φάση του Ρότζερ - εγώ είδα πέναλτυ - και του Κωντσαντόπουλου στην αστάθεια του. Κι έγραφα από το ματς με την δαφνοστεφανωμένη, οτι ο άνθρωπος είναι για τον πάγκο. Έχει τόση μεγάλη αξία η στάση του σε σχέση με τον Αραμπατζή που διεκδικεί τα χρήματα του για να τιμωρείται αγωνιστικά η ομάδα; Έχει τόση ανασφάλεια το παιδί, που βγήκε για ειδική προθέρμανση πέντε λεπτά πριν αρχίσει το δεύτερο μέρος. ΑΥΤΑ ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΛΙΝΕΝ κι όχι να υποστηρίζει κάτι κότες που το παίζουν διοίκηση.
            Κι αν χάνεις ένα παιχνίδι από δυό λάθη, σίγουρα θα πας καλύτερα. Για όποιον καταλαβαίνει τι σημαίνει η παραγωγή φάσεων και η έλλειψη του γκολ. Για όποιον καταλαβαίνει οτι μια τεσσάρα δεν σε κάνει ομάδα με περισσότερους πόντους. ΖΗΤΩ Ο ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ και προχωράμε όλοι μαζί μπροστά. Κι αφείστε τους παρανοϊκούς να μιλάνε για τελικό με τα Γιάννινα. Δεν είναι  ανταγωνιστής μας η ομάδα αυτή, χώρια που είναι καλύτερη από τα σουβλάκια. Και το κάθε παιχνίδι είναι διαφορετικό. Άλλη θα είναι η διαχείρηση. Ψηλά βρε κοιτάμε. Εκεί που πετάνε οι αετοί.
             

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

ΔΟΣΑΔΕΣ

             Την πήραν την απόφαση; Γιατί να την πάρουν; Βιάζεται κανείς; Μόνο ο Σαμαράς βιαζόταν λες κι αυτός δεν ξέρει από χρήμα ιδρυτικό της ΠΟΛΑΝ. Ξεφτύλισε έναν λαό, ξεφτύλισε ακόμα και τους άριστους ενός λαού, ξεφτύλισε ακόμα και τις ανθρώπινες βάσεις των σημερινών επιγόνων και μετά κάθεται κι αναρωτιέται γιατί δεν εκταμιεύεται η δόση. Μιλάμε για σούπερ ντούπερ μαλάκα, που ποτέ δεν αναρωτήθηκε αν το ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο.
             Και πώς να το αναρωτηθεί; Με τι προϋπηρεσία και σε ποιά δουλειά; Και δεν με ενδιαφέρει πλέον να ασχολούμαι με πολιτικές αποφάσεις για την βιωσιμότητα του χρέους. Αν εγώ χρωστάω σε κάποιον δέκα δραχμές και δεν έχω να τις δώσω ή άντε κι έχω αλλά δεν τις δίνω για να καλύψω τις οικογενειακές ανάγκες μου, θα τον καλέσω σε συνάντηση για να αποφασίσουμε πολιτικά
 - ΔΗΛΑΔΗ ΚΑΦΕΝΕΙΑΚΑ - για το αν μπορώ να επιβιώσω; Για το πού πρέπει να κατευθυνθεί το εισόδημα μου; Ρε πλάκα κάνουμε ή χρόνο κερδίζουμε μέχρι τις γερμανικές εκλογές;
             Διότι τα φιλοτάδε κόμματα πλέον, δεν υπάρχουν μόνο στην Ελλάδα. Υπάρχουν πλέον και στην γηραιά ήπειρο σαν φυσική πρόοδος. Άρα στους καρότσηδες και στην ανομοιογένεια των απάτριδων απανταχού, πέφτουν τα αμερικάνικα τυπωμένα χρήματα χωρίς αντίκρυσμα, τα ρώσικα μαύρα και τα κινέζικα τα υπομονετικά που έρχονται βάσει πληθυσμού να γαμήσουν τα πάντα. Τι έρχεται; ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΙΠΟΤΑ.
            Πάλι εμείς θα την γλυτώσουμε. Όχι βέβαια με τους εφοριακούς ή τους διορισμένους με ρουσφέτια πελατοκεντρικούς δουλευτές - μην χέσω. Θα γλυτώσουμε λόγω θέσης. Το πόδι έχει πιο μεγάλη σημασία ή η καρδιά; Δέστε τον καρότση. Έχει κάποιο πρόβλημα που δεν έχει πόδια; Τον γαμιά παίζει ακόμα. Κι αν δεχθούμε - για τους θρήσκους είναι αυτό - οτι τα πάντα εν σοφία εποίησε ασχέτως χρονικής στιγμής, σκεφθείτε τι θα ήταν αυτός με πόδια. Αλλά δεν είναι το θέμα εδώ.
          Τον κώλο τους προσπαθούν να σώσουν όλοι αυτοί οι τίποτες και να κερδίσουν χρόνο και κανά βουρστ ή κανά φοντύ σε καμιά ταβέρνα της τελειωμένης ευρωζώνης. Μου θυμίζουν εκείνον τον απίθανο τύπο που είχε την παράπλευρη παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και την παραμονή της σύλληψης του, είχε αποφασίσει να γαμήσει την τέως σταρ Ελλάς για να πάει μέσα ευχαριστημένος. Δεν μιλάμε για λαμόγια. Μιλάμε για προσωρινότητα στην ανθρώπινη ύπαρξη. Μιλάμε για αποφασισμένους αναλώσιμους. ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ ΕΟΚ.
           Να πάρουμε λοιπόν την δόση οι μεν, να μην πάρουμε την δόση οι δε. Φτάσανε σε τέτοιο σημείο ξεφτυλίσματος των ανθρώπων αυτής της χώρας - ΠΟΥ ΒΕΒΑΙΑ ΑΚΟΜΑ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΖΟΥΝ - που δεν κοκκινίζουν όταν ο επικεφαλής διευθυντής της κάποιας ιατρικής κλινικής αμείβεται 600 ευρώ παραπάνω από τον ειδικευόμενο. Τον ίδιο παραπάνω μισθό έχει ο αρχηγός ενόπλων δυνάμεων συγκρινόμενος με τον ανθυπολοχαγό ( θέματα που δεν με αφορούν, αλλά πρέπει να καταγράφονται ) . Και ζητούν από τους διευθυντές, μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές. ΡΕ ΚΙ ΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ, ακυρώνοντας τις αξίες, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ. ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ. ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ. ΦΡΟΝΤΙΣΑΝ ΓΙΑΥΤΟ ΟΙ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗΔΕΣ. ΣΠΡΩΞΑΝ ΤΗΝ ΚΟΥΒΕΝΤΑ.
              Σε αυτά που κάνανε πάντα οι ψυχίατροι: Ποτέ δεν ασχολούμαστε με την αιτία της ασθένειας. Ποτέ δεν ασχολούμαστε με το να παριορίσουμε την επιδημία. Ασχολούμαστε μόνο με την καταστολή. ΚΙ ΕΝΩ ΤΑ ΙΔΙΑ ΛΕΦΤΑ ΘΑ ΠΑΙΡΝΑΝΕ. Αλλά άμα είσαι άσχετος, να ταλαιπωρηθέις για να προσφέρεις έργο; Τράβα στην εύκολη λύση της παράλυσης του μυαλού μέσω φαρμάκων και περίμενε και τα φακελλάκια από τις φαρμακοβιομηχανίες για το τεράστιο έργο σου. ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΕΜΠΕΛΗΔΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ. ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ με κύρια απαρχή τον Στεφανή που ντόπαρε τον αληταρά πατέρα του φελλού. Που κι αυτός με την σειρά του ντόπαρε όλα τα χάπατα από κάτω που ενώ είχαν τελειώσει μια σχολή κομμωτικής, νόμιζαν οτι ζούσαν μια μοντέρνα γαλλική επανάσταση κι άρα ήταν αδικημένοι που δεν γεννήθηκαν managers και δεν είχαν δική τους εταιρεία λόγω προγονικής φτώχειας. Που άντε κι ήταν έτσι. Όταν θα προσελάμβαναν κάποιον υφιστάμενο, θα δημιουργούσαν παρέα το τοπικό εταιρικό συνδικαλιστικό κίνημα;
            Εν πάσει περιπτώσει, το ΔΝΤ - δηλαδή η Αμερική που μας θέλει αερογέφυρα για κάτω - μιλάει σωστά για την βιωσιμότητα του χρέους. Αυτά τα έχει πει με τον Τσίπρα, που σωστά πολιτικά, μιλάει για επαναπροσδιορισμό της Ευρώπης. Τι να πει; Από την άλλη παίζει ο Στουρνάρας - άκου όνομα για υπουργό οικονομικών - και ο Σαμαράς που πιστεύουν οτι το χρέος είναι βιώσιμο αφού το παίζουν φιλογερμανιστές. Ποιός έχει δίκιο;
           Για μένα κανείς, αφού βρισκόμαστε μπροστά στην πτώση της αυτοκρατορίας κι άρα και των τοπικών επάρχων της. Ας μου αποδείξει ο Σαμαράς με την δόση, ποιά είναι τα μέτρα της ανάπτυξης; Ας μου αποδείξει ο Τσίπρας, χωρίς την δόση πώς θα αναπτυχθούμε. ΓΙΑΤΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΙ ΣΟΪ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ; ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ; ΤΙ ΧΑΛΑΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΟΣΗ, κι αφού μας είναι άχρηστη, ΜΟΛΙΣ ΓΙΝΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΤΡΙΨΕΙ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ; Εγώ ας πούμε εξασφάλισα δανεικά από μια τράπεζα για την εταιρεία μου. ΠΕΙΡΆΖΕΙ ΚΑΝΈΝΑΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΩ;
             Αγαπητοί βρεθήκαμε σαν πειραματόζωο, στην μέση ενός τεχνητού κυκλώνα. Σαν την γκόμενα που πίστευε οτι για να βρει καλύτερο γαμπρό, έπρεπε να έχει πρώτη ομπρέλα πίστα στο κατουράδικο της Ψαρούς. Λες κι ο τάδε λεφτάς εκεί πέρα, δεν ήξερε τι να χτυπήσει ή δεν ήξερε ποιά λαμόγια συχνάζουν εκεί. ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΓΚΟΜΕΝΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΙ ΖΙΓΚΟΛΟ, που τελικά μπερδεύτηκαν μεταξύ τους κι ο ένας πήδηξε τον άλλον. Πού να καταλάβουν οτι κονόμαγε ο Νάμος με την αδερφάρα τον Ρέμμο κι οτι αν ήθελε η τάδε ή ο τάδε επώνυμος να πηδήξει κάτι, σιγά και να μην πήγαινε σε δημόσια παραλία; Τα λαμόγια γιατί τα έχει δίπλα του;
             Κι αυτό δεν κατάλαβε κι ο Σαμαράς παρέα με τον Στουρνάρα. Που γλύφουν σε βάρος της αξιοπρέπειας μιας Ελλάδας κάποιον καρότση και κάποια Μέρκελ, που είναι τόσο τεράστιες προσωπικότητες που το μόνο που θέλουν είναι να αποκρύψουν την αλήθεια από τους ψηφοφόρους τους εν όψει Μάρτη. ΚΙ ΟΤΙ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΠΛΗΡΩΝΑΝΕ ΤΖΑΜΠΑ. Και να τους το λέει αυτό το ΔΝΤ αλλά πλέον κι ο Κινέζος : " ...ρε κόφτε τις μαλακίες με την Ελλάδα..."
              Υγ1. Έτσι θα πάμε μεχρι την κριτική του αγώνα.
              Υγ2. Δεν έχετε παράπονο. Ό,τι δήλωσε ο Λίνεν σήμερα, τα είχατε διαβάσει από Τρίτης.
              Υγ3. Τα περίεργα μηνύματα, θα τα ήθελα δημόσια.
              Υγ4. Εγώ λέω οτι οι πιστωτές θα συμφωνήσουν με τον Δημητράκη. Αν κάποιοι δεν συμφωνήσουν, σε τι ποσοστό ΔΕΝ θα μπει;
                  

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ

              Τυχαίο δεν είναι τίποτα. Από το πρωί έκλαιγε ο καιρός κι ας γιόρταζε τα εισόδια της κόρης Του. Αυτήν την μέρα διάλεξε με το κατάλληλο κλίμα για να υποδεχθεί στην γη τον Χρόνη. Μέσα στην λαίλαπα του δουλέματος από τα eurogroup , που δεν πήραν απόφαση αφού προφανέστατα υπήρχαν αγώνες champions league. Και δεν κάνω καμία πλάκα για τα υποανθρωπίδια που το παίζουν ηγέτες. Μιλάω πολύ σοβαρα διότι αυτός ήταν ο λόγος αναβολής της απόφασης για την Δευτέρα , ημέρα καθόλου ποδοσφαιρική.
              Ο Χρόνης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930. Συνομήλικος με τον πατέρα μου και από τον ίδιο θεϊκό τόπο : Την Μακεδονία. Την παλιά, την γνήσια. Αυτήν που γένναγε παλλήκαρους, άντρακλες, αγωνιστές. Τον γνώρισα σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου του πατέρα μου. Παλιότερα, όταν και οι δυό ήταν ενεργοί και μοιράζονταν τσίπουρα από τα ορεινά. Τον συμπάθησα μετά στο φαγητό όταν ξεδίπλωσε κάποιες αναμνήσεις. Τον λάτρεψα όταν διάβασα κάποια βιβλία του και κυριότερα το πρώτο του. Το " καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς. " Που πρακτικά ήταν η αυτοβιογραφία του. Κάτι σαν την " Ασκητική " του Καζαντζάκη, που για να περάσει στον κόσμο, έπρεπε να γραφούν και μερικά συγγράμματα παραπάνω.
            Φυσικά και δεν ήταν δύσκολος στην γραφή. Γιατί να είναι; Το πολιτικό περιεχόμενο όταν είναι οξυδρκές κι ευθύβολο είναι μέσα στους στόχους του. Ήρεμα, περιγραφικά και με εκείνο το πικρόχολο χιούμορ, σε έμπαζε αμέσως στην ουσία. Που ήταν η καταγραφή μιας ολόκληρης γενιάς που πίστεψε σε κάτι διαφορετικό. Σε έναν καλύτερο κόσμο μέσω πολιτικής και σε έναν πιο ηθικό μέσω κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα πλέον. Σημασία είχε ο αγώνας του συγκεκριμένου υπεράνθρωπου συγγραφέα, που τον κράτησε μέχρι τέλους. Μέχρι να χτυπηθεί από τον καρκίνο.
             Κάτι άλλο δεν τον δάμασε. Ούτε η σύλληψη του το 1947 σαν μέλος του Δημοκρατικού Στρατού πόλεων και η καταδίκη του σε θάνατο. Ούτε τα βασανιστήρια,΄ούτε όλες οι επισκέψεις στα θέρετρα του πολιτισμού, επιπέδου Γυάρου, Άη Στράτη, Μακρονήσου. Ούτε οι ειρωνείες των δεσμοφυλάκων, ούτε οι ροχάλες τον υπάνθρωπων που απολαμβάνουν σήμερα την δημοκρατία ( όση έχουμε ) ΚΙ ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ, και που τότε τον παρότρυναν να υπογράψει για να αφεθεί ελεύθερος αλλά κι όταν έγινε αυτό - το 1973 με την αμνηστεία του Παπαδόπουλου - οτι θα έπρεπε να είναι χαμογελαστός στην φωτογραφία. Αυτό υπήρξε και η αφορμή για το δεύτερο βιβλίο του. Το " Χαμογέλα ρε...τι σου ζητάνε; "
               Γιατί να σκάσει το χαμόγελο; Επειδή από τα πέντε τετραγωνικά περιορισμού, θα έμπαινε σε περισσότερα σκλαβωμένα; Και θα απολάμβανε τι; Τις κατηγορίες από την ίδια του την αριστερά που πλέον ήταν κουστουμαρισμένη; Κάποια προσληψη από έναν παλιό σύντροφο, που είχε προδώσει κι ήταν πλέον μέλος του συστήματος; Όχι αγαπητοί κι αγαπητές. Ο Χρόνης δίδαξε την άτεγκτη στάση, την ολοκληρωτική πίστη στα πιστεύω του και στην ηθική της στάσης που διάλεξε όταν ήταν πιο νέος. Όταν εκατέλειψε το σχολείο στην δεύτερη του δημοτικού κι έτρεξε να βγάλει ψωμί στα λιμάνια της Σαλονίκης και στον Ερυθρό Σταυρό στα Γιαννιτσά.
              Έλαχε να τον ξανασυναντήσω στο Μικροχώρι στο Καπανδρίτι, που εδώ και είκοσι χρόνια είχε αποσυρθεί μαζί με την Ρηνιώ, την γυναίκα του, και την Στόρμυ, την σκύλα του. Ο γείτονας του ο Καραγιαννίδης με πήγε στο σπίτι του κι εγώ δεν του την χάρισα : Μα, Στόρμυ; Με κοίταξε απλά κι αισιόδοξα, σαν τα τελικά αποστάγματα των βιβλίων του. Απλά κούνησε το κεφάλι του αλλά με την άκρη του ματιού του, είδε και το αυτοκίνητο μου. Δεν με στενοχώρησε κι ούτε πέρασε από το μυαλό του να με κακοκαρδίσει. Κοίταξα κι εγώ στην ίδια κατέυθυνση. Και κατάλαβα κι άλλα. Κι αν η εικόνα είναι χίλιες λέξεις, που λέμε και οι κίτρινοι, Η ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΕΣ. Έκανα παρατήρηση εγώ ο τέως  διαφωτιστής της αριστεράς σε μια εμβληματική φυσιογνωμία της για το όνομα του σκύλου; Τι μαλάκας ήμουν. Η αφωνία του όμως, τον αγιοποίησε στα μάτια μου.
              Και φυσικά η σημερινή παρουσία μου στο νεκροταφείο, όπως και το κείμενο αυτό, δεν αποτελούν τιμές στον αγωνιστή που είναι ισότιμος του ζωντανού Μίκη. Αποτελούν απλά συναισθήματα που θέλω να τα μοιράζομαι σε αυτόν εδώ τον χώρο. Που πολλές φορές ξεφεύγει, όπως και ξέφυγαν σήμερα κάποιοι και μετά το χώμα και το κρασί, σιγοτραγούδησαν κάτι για Ζάλογκο, για Γκιόνα, για άρματα και για καημένη Ελλάδα. Επαναστάτες του γλυκού νερού; Ίσως ναι, ίσως όχι. Βλέπετε οι παλιοί επαναστάτες πάντα όριζαν τον εχθρό. Πού να καταλάβουν οτι πλέον ο εχθρός είναι αόρατος κι οτι το ηλεκτρικό ψυγείο ή η καλύτερη μόνωση στο σπίτι, ήταν τα όπλα μέσω των οποίων κατακτηθήκαμε όλοι;
               Αλλά μια βεβαιότητα έμεινε. Μέσα σε κάποια βιβλία που αποτυπώνουν την πραγματική καθημερινή ιστορία αυτού του τόπου εκείνες τις πολύ δύσκολες εποχές του εμφύλιου, της μετέπειτα προσωρινής μεταπολίτευσης, της χούντας αλλά και της σημερινής κατάντιας που ο μόνος που πραγματικά μπορεί να σε καταλάβει είναι μια Στόρμυ. Που σε δαγκώνει για να παίξει και να πάρει με το ζόρυ ένα χάδι. Αυτό που πήραν οι βασανιστές από τους τότε αγωνιστές σήμερα ενώ θα μπορούσαν να τους λυντσάρουν κανονικότατα. Που αυτή η πράξη δείχνει και την μεγαλωσύνη των τότε άντρακλων, που ουδέποτε ασχολήθηκαν με κουνούπια όταν απέχτησαν δύναμη κι ελευθερία. ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΙ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, σε αντίθεση με αυτόν τον γελοίο Σεραφείμ που θέλει μηνύσεις για μια θεατρική παράσταση με την παρουσία της χρυσής αυγής. Αλλά να μην ξεφεύγω.
                Δεν βούρκωσα σήμερα. Πιο πολύ νευρίασα με την ανοχή μου κι ένας κόμπος ήρθε στον λαιμό μου που με ανάγκασε να ξεροκαταπιώ στο άκουσμα του " αθάνατος ". Τι ειρωνεία. Σε έχει πάρει ο χάρος κι εσύ λες το αντίθετο. Την ώρα που τρέφεις ακόμα τον Ντερτιλή και του δίνεις και στέγη θεωρώντας οτι τα εγκλήματα του ήταν πολιτικά. Την ώρα που βάραγε πισώπλατα. Τουλάχιστον ο Μίσσιος τους κοίταξε στα μάτια και τα έγραψε στα ίσα τα βιβλία του. Δηλαδή τους τα έδειξε κανονικά. Κι έχασε την μάχη από τον χάρο κι από κανέναν άλλον. Εκεί που θα την χάσουμε όλοι μας δηλαδή. Ποτέ από βασανιστή, ποτέ από Γερμανό και ποτέ από δοσίλογο. Αγόγγυστα μέχρι την τελευταία στιγμή.
                    " ...Καλή πατρίδα...σύντροφε...."
             
            

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΝΤΟΥΣΑΝ

             Μετά λοιπόν την τρομερή επιτυχία του Ντούσαν στην Τρίπολη, άρχισα να ψάχνω τα κανάλια μπας κι ακούσω τίποτα ενδιαφέρον. Κάτι διαφορετικό ρε αδερφάκι μου. Βαρέθηκα τα τηλεπαράθυρα που βγαίνουν πάντα αυτοί που προωθούνται από συγκεκριμένες κομματικές λίστες, δηλαδή οι ίδιοι και οι ίδιοι, που λένε φυσικά τα ίδια. Χρειαζόταν η δόση για να μην ξαναπτωχεύσουμε οι μεν ( όχι κι ακριβώς έτσι αφού αυτοί δεν αναγνωρίζουν οτι συνετελέσθη πτώχευση ) , δεν χρειαζόταν η δόση οι δε και θα έπρεπε να πτωχεύσουμε αλλά εντός ευρώ ( αυτό είναι απίθανο και θυμίζει την κατσίκα του γείτονα ).
            Τέλος πάντων, το επίκαιρο σημείο ενδιαφέροντος το βρήκα. Δεν έχει σημασία το κανάλι κι ούτε το όνομα του καθηγητή συντάγματος που έλεγε σοβαρότατα πράματα σαν καλεσμένος εξειδικευμένος επί των τιμών. Το θέμα ήταν αν τα μέτρα και οι τροποποιήσεις των τροποποιήσεων μαζί με τις νομοθετικές ρυμίσεις, συνάδουν με το Σύνταγμα μας ( το γράφω με σίγμα  κεφαλαίο αφού το θεωρώ όνομα πλατείας ). Και ο έγκριτος καθηγητής απάντησε οτι πάντα γινόντουσαν αντισυνταγματικότητες στις οποίες κάναμε τα στραβά μάτια, αλλά τώρα πλέον οφείλουμε να μην κάνουμε τους τυφλούς και να παραδεχθούμε οτι παραβιάζεται κατάφωρα το τεφτέρι των δικαιωμάτων μας.
              Και λογικά περίμενα την συνέχεια. Το να μου πει ο καθηγητής οτι το Σύνταγμα πια έχει γίνει σαν το παλιό στέμα που το κατουρούσε ένα νήπιο στην σχετική γελοιογραφία, δεν μου λέει τίποτα. Ούτε και οι λόγοι για τους οποίους παραβιάζεται, με τους οποίους μας γάμησε στην συνέχεια της εκπομπής. Ήταν σαν να ακούω ένα καθηγητή μαθηματικών, που είχε αποφασίσει να αφιερώσει περισσότερη ώρα στην περιγραφή του προβλήματος και πώς αυτό προέκυψε, παρά στην λύση του. Ήταν σαν να παρακολουθώ κάποιους ηλίθιους που αναλώνονται να βρούν την ακμή ενός απλού κύβου που απλά έχει διπλάσιο όγκο από κάποιον άλλον στοιχειώδη ( συγνώμη για τα τεχνικά αλλά έτσι μου βγαίνει ).
             Ρε παπάρα, αφού το πρόβλημα δεν λύνεται ποτέ και με κανένα μέσο, τι μου τα πρήζεις τώρα; Στην ζωούλα, την μία που μου δόθηκε, πρέπει να αμειφθώ αναλύοντας κάτι που όχι μόνο δεν έχει λύση αλλά κοροϊδεύοντας κιόλας για τον βαθύ σκεπτικισμό μου; Τι πρακτική αξία έχει αυτό για όλους τους άλλους που κάθονται σαν κοθώνια κι ακούν όλες αυτές τις μπαρούφες ( για τον τετραγωνισμό του κύκλου μιλάω ) ; Όλα αυτά λέγονται μόνο και μόνο για να παραδεχθούμε οτι ο καθηγητής είναι τεράστιο μυαλό; Στ' αρχίδια μας. Την εφορία του την πληρώνει με το μυαλό του ή μήπως την γκόμενα του την πηδάει με το πάνω κεφάλι;
           Στην ίδια βέβαια ρότα και το κανάλι ( πώς κρατιέμαι να μην το ξεράσω ), που το παίζει ανατρεπτικό της ενημέρωσης ενώ σχεδόν όλοι γνωρίζουν τους άδηλους πόρους από τους οποίους συντηρείται. " Εξηγείστε μας, πέστε κι άλλα, ενημερώστε τον κόσμο " και τα λοιπά παπάρια στοιβαγμένα στην σειρά όπως και τα στημένα μηνύματα. Και συνέχιζαν τα ενημερωτικά " αντί ", κι εγώ σαν μαλάκας να κάθομαι αντί να γυρίσω τα κοντρόλ και να αρχίσω να παίζω το πουλί μου ή με τον ράδιο αρβύλα ή με καμιά τσόντα στο συνδρομητικό κάνοντας κι αγαθοεργεία στον προστάτη μου.
            Εγώ φταίω σαφέστατα. Όχι όμως που δεν γύρισα κανάλι. Στο φινάλε το τι κάνω το όργανο μου, είναι καθαρά δικό μου θέμα. Εγώ φταίω, που έχω δημόσιους υπάλληλους καθηγητές του Συντάγματος και τους πληρώνω τζάμπα. Κι έχω γαμήσει όλον τον ιδιωτικό τομέα με την ψήφο μου διατηρώντας κάτι τίποτες σε θέσεις δήθεν επιμόρφωσης των νέων επιστημόνων ή και των νέων ανθρώπων γενικότερα.
            Κύριε καθηγητά, είμαστε απόλυτα σύμφωνοι - κατά πως λέτε - οτι παραβιάζει η κυβέρνηση το Σύνταγμα. Το έχετε μελετήσει, το έχετε αναλύσει, το έχετε αποδείξει στο μυαλό σας. Τέλεια και μέχρις εδώ, τα αξίζετε τα λεφτά σας. Δέχομαι την λύση σας σαν αδαής εγώ και σαν καθ' ύλην αρμόδιος εσείς. Το μόνο που χρειάζομαι από εδώ και πέρα, είναι, τίνι τρόπω μπορώ εγώ εντός της νομοτέλειας αυτουνού που εσείς διδάσκετε, να πληροφορηθώ τον δρόμο της δικής μου αντίδρασης. Να είναι πολιτική περιμένοντας ξανά τις εκλογές, ή να είναι άλλου τύπου; Ας πούμε αμερικάνικη συριζέϊκη. Αυτά τώρα θέλω.
            Εσείς κύριε καθηγητά, τι θα κάνετε; Απλά θα καταγγείλετε; Πού ακριβώς; Στα κανάλια ή σε κάποιο αρμόδιο όργανο; Αυτό που διδάσκετε, μου δίνει τρόπο προστασίας; Αυτά περιμένω από έναν έγκριτο κι έναν άριστο ( η υπερβολή πάντα ήταν το αγαπημένο μου χόμπυ ). Διαπίστωση, λύση και δράση. Τα άλλα είναι για τον Ντούσαν που πάντα σεβόταν τον κάθε αντίπαλο.
            Θα μου πείτε βέβαια οτι έχετε και μια θέση σε αυτήν την κοινωνία του Άδωνι αλλά και μια οικογένεια που πρέπει να της φέρετε γάλα. Κι οπότε; Αύριο θα πάτε στην πανεπιστημιακή έδρα σας και θα διδάξετε τι; Κάτι αποθαμένο; Κάτι παραβιασμένο; Για ποιό λόγο να σας έχω στην θέση του καθηγητή του συνταγματικού δικαίου όταν δεν υπάρχει αυτό κατά τις ρήσεις σας; Για ποιό λόγο να μιλάτε σε νέους επιστήμονες, όταν ακόμα δεν σας έχει αποστείλει ο καρότσης τις νέες σημειώσεις του; Πέστε μου κύριε καθηγητά. Έχω μια απορία για το πού πάνε τα λεφτά μου. Είπες οτι δεν υφίσταται Σύνταγμα πια. Οκ. Θέση καθηγητού συνταγματικού δικαίου, γιατί έχω; Επειδή είμαι μαλάκας Έλληνας πολίτης που νομίζει οτι δουλεύει και δικαιούται διακοποδάνειο;
             Αλλά χέστα κι αυτά. Εγώ να ψάξω τελευταία, το ήθος του καθηγητού. Γιατί δεν παραιτείσαι μωρή τρελή, αφού η πραγματικότητα σου καταργεί το αντικείμενο που διδάσκεις αλλά και την ρεαλιστικότητα της θέσης μέσω της οποίας μου κουνιέσαι σαν αυθεντία απέναντι στα κομματόσκυλα που ακόμα εκλέγουν λύκους για την προστασία του κοπαδιού; Να σου πω εγώ γιατί. ΄Γιατί είσαι τεμπέλης και σου αρέσει να αναλύεις μπούρδες και να δημιουργείς καινούργιες στρατιές μπουρδολόγων. Γιατί είσαι Έλληνας και κορυφαίος στον φραπέ. Κι αντί να πας να φτειάξεις καμιά πέτρα στην πλατεία, προτίμησες να διδάσκεις τρίχες και μεγάλες χάρτες, επειδή απομνημόνευες καλά. Ρε αν είχες αρχίδια προσωπικά, την επομένη της εκπομπης θα έπρεπε να είχες καταγγελτικό λόγο και διακοπή διδασκαλιών. Αλλά ξέχασα. Έχεις και να αγοράσεις γάλα κι έχεις και τον τίτλο του καθηγητή. Έτσι την πατάνε όλοι. Κύρια αυτοί που θεωρούν οτι ο Ντούσαν είναι προπονητής. Χαίρετε. 
           Υγ. Βαρουφάκης σωστός, απλά το ελληνικό Β , να προφερθεί σύμφωνα με τον μισθό του. Το δεξί χέρι του Σόρος είναι άλλωστε κι άρα αγγληστί. ΜΠ.

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ

             Τι είναι αυτό το πράμα ρε παιδιά; Να παίρνεις εφημερίδες και ξαφνικά να αλλάζουν όλα τα χρώματα. Να μην πιστεύεις στα μάτια σου. Άλλα να έχεις δει από την τηλεόραση κι άλλα να διαβάζεις οτι θα έπρεπε να είχες δει. Καταλαβαίνω βέβαια οτι πρέπει να πουληθεί και μια οπαδική διάθεση μπας κι εξοικονομηθεί κανά τάληρο, αλλά όχι κι έτσι. Όπως καταλαβαίνω οτι γενικώς και αορίστως η χώρα, δηλαδή οι κάτοικοι του μπουρδέλου, είναι υστερικοί αλλά αμάν πια. Κι ειδικά όταν μιλάμε για το πιο απλό σπορ του πλανήτη. Τουλάχιστον στην παρακολούθηση του. Στην κατανόηση του άντε και να δεχτώ οτι η ταχύτητα και η εκμετάλλευση του κενού χώρου είναι κεντρικές ιδέες που φαίνονται πιο δύσκολα.
               Αεκάρα από τα παλιά οι μεν, μπαλάρα οι δε και σχεδόν όλοι οι παίκτες κορυφαίοι υπό την μπαγκέτα του προπονητή. Ευτυχώς που βγαίνει ο Ρότσα και μιλάει για έλλειψη μαγικού ραβδιού κι ο Λίνεν παραμένει ελαφρά πιο ψύχραιμος την ώρα που οι φίλαθλοι μας του ζητούσαν να γαμήσει την Μέρκελ. Κι αποκαθίσταται κάποια τάξη αφού όλοι οι άλλοι βρίσκονται σε στρατόσφαιρες Μπαρτσελόνας και διαβάζουν ό,τι μπαρούφα του κάθε δημοσιογράφου του έρθει στο κεφάλι. Μην ακούσουμε δηλαδή σε λίγο οτι ο Βλάχος έκανε την βρωμοδουλειά κι ήρθε ο άλλος και καρπώθηκε τα οφέλη.
                Εγώ, επειδή την εβδομάδα την βλέπω κάργα πολιτικά, επαναλαμβάνω οτι η ΑΕΚ ήταν τυχερή την Κυριακή. Μπήκε μπροστά με δυό λάθη του τερματοφύλακα της αντιπάλου και κλείδωσε το παιχνίδι με την κεφαλιά του Καφέ αλλά και την απόφαση του πέναλτυ του διαιτητή. Φυσικά υπήρχαν καλά στοιχεία, όπως το ότι πάτησε στην περιοχή της Βέροιας μπόλικες φορές κι όπως οτι της περιώρισε τις τελικές της προσπάθειες,  που διάβασα σήμερα οτι ήταν η τρίτη πιο παραγωγική ομάδα ! Και βέβαια οτι πέτυχε και τέσσερα γκολ, που μετράνε μόνο στατιστικά αλλά και για το ηθικό των παικτών.
             Τα άλλα είναι για τον γάμο του Καραγκιόζη και δεν χρειάζονται επί πλέον τεχνικές αναλύσεις. Το επόμενο παιχνίδι είναι κοντά, απέναντι σε μια εξ ίσου τυχερή ομάδα προχθές που οι διαιτητικές άκρες της είναι πολύ καλές λόγω κουμπαριάς με τον Γκαγκάτση. Που έρχεται και προειδοποιημένη αλλά και πλήρως διαφοροποιημένη από τον Κομπότη που κατηγόρησε στον αφέντη την κοινωνική συγγένεια του. Για τον βαθμό και τίποτε άλλο. Οπότε ξανά ποδόσφαιρο δημιουργίας και κατοχής από εμάς.
              Εδώ είναι τα δύσκολα άμα δεχθούμε οτι προχθές την πάτησε ο Καρύδας. Δηλαδή άμα τα είδαμε σωστά και δεν είπαμε τις μεσόκοντρες αντεπιθέσεις μας, σαν διαβολεμένη πρωτοβουλία κινήσεων. Η ανάπτυξη ήταν τα βολέ στα αριστερά για το κεφάλι του Φουρτάδο και μετά ο Κατίδης, ό,τι βρέξει ας κατεβάσει. Να μην ξεχνάμε και τα ξου ελευθερία των αμυντικών μας σε συνδυασμό με τους διακόσιους σφυγμούς του Λίνεν για τα πλάγια μπακ. Όπως επίσης και τις εντολές του για ανάπτυξη από τα πλάγια αλλά τα πάντα γίνανε από τον άξονα μαζί με δυό στημένα. Το τέταρτο γκολ, δεν το μετράω. Όπως δεν θα μετρήσει κι ο προπονητής τα αποτελέσματα της λιπομέτρησης. Κι αυτά ανήκουν στην παιδική χαρά των κίτρινων καρτών.
              Γιατί τα λέω αυτά; Διότι δεν άλλαξε τίποτα. Και δεν μιλώ για την βαθμολογική θέση αλλά και τους τέσσερις επερχόμενους τελικούς. Μιλάω για το πρόγραμμα του δεύτερου γύρου, που αν κάποιος ρίξει μια σχετική ματιά και δέσει τον Πλατανιά με τον Εργοτέλη, τον Πανθρακικό με την Δράμα και τον Παναιτωλικό με την Βέροια, εύκολα βλέπει φως στο τούνελ αρκεί να συνεχιστεί η σκληρή δουλειά που γίνεται στα Σπάτα. ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΕΣ ΓΚΕΛΕΣ όμως. Κι ας υπάρχουν τα ρίσκα του Γερμανού. Όσο υπάρχουν κραυγαλέα κενά στο ρόστερ, αυτές μάλλον θα είναι υποχρεωτικές αλλά δεν θα βγαίνουν πάντα. Τουλάχιστον ο Λίνεν μελετάει τον κάθε αντίπαλο τακτικά και δεν είναι του "...ΑΕΚ είμαστε κι άρα βουρ μπροστά. "
            Η προσγείωση λοιπόν που κάνει ο προπονητής στους αθλητές, είναι στα καλά του στοιχεία. Και το ίδιο πρέπει να έχουμε κι εμείς, που υποθέτω θα πάμε μαζικά στο ΟΑΚΑ. Με την δεδομένη ευκαιρία, για πρώτη φορά φέτος, σε συνδυασμό με τα άλλα αποτελέσματα των ανταγωνιστών μας, να ανέβουμε από αυτό που δεν ξέρει η φανέλα μας: Την εμπλοκή στα τερτίπια του υποβιβασμού. Κι όσο κι αν είναι πολύ στενάχωρο αυτό που λέω, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΣΑΝ ΑΕΚΤΖΗΔΕΣ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΑΙΜΑ ΠΟΥ ΚΟΥΒΑΛΑΜΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΤΣΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ. ΚΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΑΛΟΝΙ ΑΥΡΙΟ. ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΤΙΚΗ, αν δεν σε καταπιεί, ΤΟΤΕ ΒΓΑΙΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟΣ. Κι εδώ είναι ποδόσφαιρο. Δεν είναι το πείραμα που πήγε να κάνει ο ΔΧ και την ήπιε. Ούτε κι οι εφημερίδες που σπρώχνουν τον κόσμο στο γήπεδο ανεκπαίδευτα και τσουβαλιασμένα. Και μετά αν προσγειωθούν, ψάχνουν το κουτάκι με τα σπίρτα.  

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ΒΕΡΟΙΑ - ΑΕΚ

                Δεν μπορώ να κρύψω οτι η πρώτη ομάδα ήταν η Βέροια. Μην με ρωτάτε γιατί. Δεν μπορώ να σας απαντήσω. Και πάντα την έβλεπα με συμπάθεια, αυτήν την αυτοκρατόρισσα του βορρά. Και ήρθε σήμερα, που η επίσημη πλέον αυτοκρατόρισσα της καρδιάς μου αλλά και της δικής σας, πρέπει να περάσει με πόντους από εκεί. Σε μια δύσκολη μέρα για μένα αφού καινούργιο μνημόσυνο δεν αντέχω. Είχα το πρωί ένα αφού σαν σήμερα έφυγε η μάνα μου δυό χρόνια πριν.
               Και ξεκίνησε το παιχνίδι με τις περίεργες εμπνεύσεις του Λίνεν όσο αναφορά Κατίδη και Φουρτάδο, που όμως έμελλαν να έχουν σοβαρότατες συνδρομές άλλου τύπου. Από την σύζευξη των πλανητών, παρέα με την εσκεμμένη απουσία του Γεωργέα και την κάκιστη απόδοση του Καφέ. Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί το σκορ του πρώτου ημιχρόνιου, αφού εκτός από μια μαχητικότητα του Κατίδη, συναντούσες τον Φέτση εκτός ρυθμού, τον Κορδρέρο στα ρηχά και τρέχα γύρευε για πλάνα ανάπτυξης ή ορθή αμυντική λειτουργία.
              Το μόνο ορθό ήταν η καταπληκτική παρουσία του κόσμου, που τραβάει τον γολγοθά του μέχρι να γίνει το κιτρινόμαυρο psi σε χρήματα αφού σε βαθμούς δεν γίνεται τίποτα αφού  και η Λειβαδιά κέρδισε. Κάνοντας πλέον μονόδρομο νίκης το σημερινό παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που ήθελες να λήξει στο 18ο λεπτό, αφού πλέον κανέναν δεν ενδιαφέρει το θέαμα αλλά μόνο η σωτηρία της ομάδας. Εδώ φτάσαμε απέναντι σε μια κάκιστη Βέροια . Να θέλουμε κι οι Αεκτζήδες, που μάθανε την Ελλάδα μπάλα, τα μικροσυμφέροντα μας. Και που στο τέλος του πρώτου μέρους η θεά τύχη μας χαμογέλασε και το μόνο που χρειαζόταν ήταν μια ορθολογική διαχείρηση του παιχνιδιού.
               Που δεν έγινε πουθενά. Απλά ανέβασαν λίγο την απόδοση τους τα χαφ μας, απέναντι στην τοπική ομάδα που αποφάσισε να πιέσει ψηλά. Άμα δεν έχεις προπονητή...Οπότε δημιουργήθηκαν οι διάδρομοι για τον καλύτερο μας παίκτη. Τον Παντελή Καφέ. Που έχασε την κεφαλιά μόνος και αφύλακτος και μετά έφερε και τον εντολοδόχο διαιτητή να φωνάξει τις οδηγίες του Σαρρή που πήρε μετά την επίσκεψη του Δημητρέλου στην ΚΕΔ. Βρέθηκε το πέναλτυ, η κόκκινη κάρτα και τέζα ο καμπούρης, όπως τα είχαμε φωτογραφίσει μεσοβδόμαδα.
             Να μην ξεγελιόμαστε όμως από τη νίκη, το σκορ και τους απαραίτητους βαθμούς. Η ΑΕΚ ήταν πολύ κακή, αλλά έκανε το καθήκον της. Κι ελπίζω να μην ξανακαταλήξουμε στην αναρχία του τέλους. Ο Φούντας να είναι στα αριστερά, αφού είχε μπερδέψει όλη την δεξιά πτέρυγα και να βάζουμε τέσσερα γκολ με κορυφαίους παίκτες το κεντρικό μας δίδυμο αλλά και τον Βλάχο στα δεξιά. Υπάρχουν και πιο απλά πράματα. Αλλά μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται, οπότε ο Λίνεν έχει το δίκιο κι εγώ είμαι γραφικός. Κι ας ξέρουμε οτι ο Σταματής παίζει με μέσον στην ομάδα κι ο Ρότζερ είπε να πάρει την κάρτα αφού κατώρθωσε και γέννησε η γυναίκα του.
            Συμπερασματικά λοιπόν, σήμερα είναι μέρα χαράς και χαμόγελου. Κι ελπίδας. Αλλά κανείς δεν πρέπει να παρασυρθεί από την μαγική εικόνα του αποτελέσματος. Θέλει πολύ δουλειά ακόμα αλλά δεν τον φοβάμαι τον Γερμανό. Ξέρει κι αυτός πολύ καλά. Που όμως δικαιούται την μερίδα του λέοντος αφού αυτός θα τα άκουγε ούτως ή άλλως. Αλλά είπαμε. Σήμερα είχαμε την σύζευξη των πλανητών. Και δεν γκρινιάζω καθόλου. Γελάω και χαίρομαι αλλά και κλείνω και πονηρά το μάτι. Κι εύχομαι να συνεχίσουμε έτσι, όπως κι ο Βασκάκης που από ένα σημείο και μετά συνιστούσε ηρεμία και δεν καταλάβαινε γιατί τόση αντάρα και τόσες κίτρινες κάρτες.
                                        ΖΗΤΩ Ο ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ.
                Υγ. Τώρα για τον άλλον που έστειλε μήνυμα "...να πάρω μια βιντεοκασέτα και να δω το τελευταίο πρωτάθλημα της κούλας, αφού τότε δεν υπήρχαν dvd...", το μόνο που έχω να πω είναι το εξής: Πρώτη φορά συναντώ στην ζωή μου άντρα, που είναι Αρσακειάς. Κι έχει την τιμή να τελειώνει το παραθεναγωγείο που τέλειωσε η μάνα μου. Θα μου πει βέβαια οτι σήμερα τα σχολεία είναι μεικτά. Ε ακριβώς επειδή η κατάσταση έγινε μπουρδέλο, γι' αυτό και η δαφνοστεφανωμένη νομίζει οτι παίρνει πρωταθλήματα εντός γηπέδου.
                 

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

ΕΜΠ 2012

            Σκοτώνονται τώρα κάτι ανθρωπάκια, από την ακροδεξιά μέχρι την ακροαριστερά για να πιάσω κι όλο το φάσμα των ηλίθιων που ασχολούνται με την πολιτική λες και τους ζήτησε κάποιος να μας σώσει, για το αν υπήρχαν νεκροί στο πολυτεχνείο το 1973. Βγάζουν έγγραφα οι μεν, κατεβάζουν έρευνες του ΕΙΕ οι δε κι ο καθένας πηγαίνει στον δρόμο του, ήρεμος οτι επιμόρφωσε κι οτι επιτέλεσε το καθήκον του. Πολιτικά. Δηλαδή ανύπαρκτα. Σαν τα αυγά Τουρκίας που αποτελούν έκφραση του συρμού κι ενώ πραγματικά δεν υπάρχουν σαν προϊόν εξαγωγής. Όσα υπάρχουν πάνε μπας και φάνε μερικοί στα χωριά.
               Το θέμα είναι αν υπάρχουν νεκροί και ποιοί είναι ; Σε λίγο, ο παπάρας ο Κασιδιάρης και οι άλλοι που ήταν κοινές πόρτες σε κάτι χαμαιτυπεία, όπως και οι αριστεροί που ψάχνουν με νύχια και με δόντια να καπελώσουν το γεγονός, το μόνο που θα κατορθώσουν είναι να διαγραφεί η πραγματικότητα και να εμφανισθεί κι ένα βιβλίο κοινής αποδοχής, που θα μιλάει για σπρώξιμο ή συνωστισμό σε χώρο περιορισμένης ευθύνης κάποιας ανώτατης αρχής.
               Αυτό είναι το θέμα; Το να παρασύρεις με παραχάραξη γεγονότων το σημερινό πόπολο να σου δώσει την ψήφο σου; Αυτά είναι για την Μενεγάκη και τα λοιπά κοριτσάκια που βγάζουν νούμερα μέσω μπουτιών και κατά τύχη εμφάνισης κιλότας. Καταλαβαίνω βέβαια οτι αυτή είναι η πελατεία της χρυσής αυγής ή της αριστεράς, αλλά όχι και να περνάμε και σαν τραίνα πάνω από συγκεκριμένους αγωνιστές.
             Θέλεις λοιπόν να πεις οτι δεν υπήρχαν νεκροί στο ΕΜΠ. Εγώ να το δεχτώ. Πράγματι ένα παιδί 5 χρονών, ή ένας άλλος που έπαθε έμφραγμα κατά τύχη, είναι δυνατόν να παρουσιάζονται σαν αντιστασιακοί; Όχι βέβαια. Είναι παράπλευρες απώλειες ξεκάθαρα. 
             Αλλά υπάρχουν κι άλλοι. Ας πούμε αυτοί που έφυγαν από το πιστόλι του Ντερτιλή ή την φρουρά στην στέγη του ΟΤΕ. Εσκεμμένα. Ούτε αυτοί πιάνονται, επειδή πέθαναν στην Στουρνάρα ή στην Μπουμπουλίνας κι όχι μέσα σε κάποιο αμφιθέατρο; Δηλαδή για να παραδεχθούμε νεκρούς, θα έπρεπε να έχει γίνει τακτική μάχη μέσα στις α'ίθουσες διδασκαλίας; Πόσο μαλάκας μπορεί και να είναι κάποιος που αντί να σιωπήσει στην μνήμη των νεκρών, ψάχνει να βρει το πώς και το πού. Αν ήταν μέσα ή αν ήταν στα 100 μέτρα απόσταση.
               Τι πολίτευμα είχαμε παιδιά; Χούντα ή κάνω λάθος; Ποιός είχε τα κουράγια να πάει εναντίον του πολιτεύματος; Οι άνθρωποι που βολεύονται να μιλάνε για κάποια αόρατη τάξη και που δεν ξεβολεύτηκαν από την ζωούλα τους ή κάποιοι παλλήκαροι; Μια μειοψηφία πήγε μέσα την ώρα που μίλαγε ο σταθμός και την ώρα που πέφτανε δακρυγόνα και σφαίρες και την ώρα που κατεβαίνανε τανκς κι αλεξιπτωτιστές κι ό,τι άλλο έχει σκεφτεί ο άνθρωπος της τάξης, που όμως μετά διάλεξε την αταξία για την Κύπρο και φυσικά την διχοτόμηση της. Αλλά αυτό ήταν πόλεμος και χούντα αμερικανονίνητη και ουδεμία ευθύνη φέρω. ΦΥΣΙΚΑ. ΣΕ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟ ΠΟΥΘΕΝΑ; ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ  ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΟΚΤΑΜΗΝΟ.
                  Διότι δεν έχουν σημασία οι νεκροί και πόσοι είναι. Σημασία έχει παπάρα, αν έκανες κάτι εσύ για την ελευθερία σου και γιατί σήμερα μιλάς ελεύθερα. Σημασία  έχει μια ερώτηση: ΉΣΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ Ή ΟΧΙ; Ή ΗΣΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΗΣ ΛΟΓΩ ΤΑΞΗΣ; ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΠΑΛΙΑ, ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΠΕΙΔΗ ΣΟΥ ΧΑΛΑΓΕ ΤΗΝ ΜΑΝΕΣΤΡΑ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ; ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΠΟΤΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΠΟΛΥΒΟΛΑ; Εγώ προσωπικά φοβάμαι κι άρα τιμώ αγωνιστές. Δεν είμαι ελεύθερος για να καταδικάζω παλλήκαρους κιόλας.
                 Η πράξη του πολυτεχνείου έχει την αξία της, όπως κι ο Θούρειος του Ρήγα. Τίποτα δεν είχε αποτέλεσμα. Τα πάντα γίνανε αργότερα και ίσως και να ήταν προσχεδιασμένα. Αυτό δεν μπορώ να το βεβαιώσω και δεν με ενδιαφέρει κιόλας σαν παρουσία. Δεν ήρθα στην γη για να πολεμήσω ή για να βεβαιώσω πολιτικές τοποθετήσεις. Ήρθα όμως για να υπερασπίσω το συναίσθημα μου. Κι αυτό μου λέει μαζί με την σκέψη μου, οτι η παρέα που ξεκίνησε την στάση του πολυτεχνείου, ΉΤΑΝ ΑΝΤΡΑΚΛΕΣ κι ας εγκαταλείφθηκαν αργότερα από όλους αυτούς που φύγανε εγκαίρως και καρπώθηκαν οφέλη οικονομικά. Κι εγώ αυτούς τους πρώτους, τους τιμώ.
                Όπως τιμώ και τις παράπλευρες απώλειες. Κι ας μην κάνανε τιποτα. Ας βγήκανε από το σπίτι τους κι ας κάνανε έναν υγιεινό περίπατο γύρω από το πολυτεχνείο, την ώρα που πέφτανε σφαίρες ή δακρυγόνα. Γιατί βγήκανε ενώ κάποιοι άλλοι διπλοκλειδώνανε τα μάνταλα; Διότι δεν δεχόντουσαν κι άλλη απαγόρευση κυκλοφορίας. Διότι είχαν βαρεθεί. Διότι είχαν περιέργεια που την πλήρωσαν. Πάντως πέθαναν από σφαίρες ή αποπνικτική ατμόσφαιρα. Κάτι γινόταν, που κι αν δεν είχε στόχο, δεν ήταν φυσιολογικό. Παράπλευρα κι απόλυτα λογικά, αφού ήταν πολίτες που δεν θέλανε μάχες, όπως κι όλοι αυτοί που εκτελέσθηκαν σε πλατείες αλλά μνημονεύονται σε μνημεία σαν εκτελεσθέντες από τους κατοχικούς λόγω αντίστασης άλλων. Αλλά εκεί μαλλον δουλεύει αλλοιώς το μυαλό.
                Και τα είδα εκείνη την νύχτα τα άρματα. Είδα πώς καβαλάγανε τα τρόλεϋ. Είδα τους αστυνομικούς να κυνηγάνε ταραξίες και να πυροβολάνε στα τυφλά προς τα πάνω. Άκουσα τις κραυγές αλλά και τους πυροβολισμούς των περιστρόφων ή των πολυβόλων. Θαύμαζα σαν παιδί τα τανκς. Τα μίσησα από εκείνη την νύχτα, που καταλάβαινα οτι κάτι δεν πάει καλά. Κι αν με έπαιρνε μια σφαίρα κατά τύχη στο μπαλκόνι; Δεν θα ήμουν νεκρός του πολυτεχνείου; Έπρεπε νάμουν μέσα; Φυσικά και θα ήμουν νεκρός και θα έπρεπε να μνημονεύομαι για να καταδεικνύω την τρέλα αυτουνού εναντίον του οποίου πήγανε αγωνιστές γνήσιοι. Οι οποίοι κι επειδή ακριβώς δεν ζήτησαν οφίτσια, καλό είναι να τους τιμάμε και να θυμόμαστε την πράξη τους. ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΑΝΕ ΠΟΤΕ ΚΟΤΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, ΚΑΙ ΠΟΥ ΓΙΑ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΛΑΜΟΓΙΣΜΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΟΛΑΚΕΡΗ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.