Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

ΧΡΟΝΗΣ ΜΙΣΣΙΟΣ

              Τυχαίο δεν είναι τίποτα. Από το πρωί έκλαιγε ο καιρός κι ας γιόρταζε τα εισόδια της κόρης Του. Αυτήν την μέρα διάλεξε με το κατάλληλο κλίμα για να υποδεχθεί στην γη τον Χρόνη. Μέσα στην λαίλαπα του δουλέματος από τα eurogroup , που δεν πήραν απόφαση αφού προφανέστατα υπήρχαν αγώνες champions league. Και δεν κάνω καμία πλάκα για τα υποανθρωπίδια που το παίζουν ηγέτες. Μιλάω πολύ σοβαρα διότι αυτός ήταν ο λόγος αναβολής της απόφασης για την Δευτέρα , ημέρα καθόλου ποδοσφαιρική.
              Ο Χρόνης γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930. Συνομήλικος με τον πατέρα μου και από τον ίδιο θεϊκό τόπο : Την Μακεδονία. Την παλιά, την γνήσια. Αυτήν που γένναγε παλλήκαρους, άντρακλες, αγωνιστές. Τον γνώρισα σε μια παρουσίαση ενός βιβλίου του πατέρα μου. Παλιότερα, όταν και οι δυό ήταν ενεργοί και μοιράζονταν τσίπουρα από τα ορεινά. Τον συμπάθησα μετά στο φαγητό όταν ξεδίπλωσε κάποιες αναμνήσεις. Τον λάτρεψα όταν διάβασα κάποια βιβλία του και κυριότερα το πρώτο του. Το " καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς. " Που πρακτικά ήταν η αυτοβιογραφία του. Κάτι σαν την " Ασκητική " του Καζαντζάκη, που για να περάσει στον κόσμο, έπρεπε να γραφούν και μερικά συγγράμματα παραπάνω.
            Φυσικά και δεν ήταν δύσκολος στην γραφή. Γιατί να είναι; Το πολιτικό περιεχόμενο όταν είναι οξυδρκές κι ευθύβολο είναι μέσα στους στόχους του. Ήρεμα, περιγραφικά και με εκείνο το πικρόχολο χιούμορ, σε έμπαζε αμέσως στην ουσία. Που ήταν η καταγραφή μιας ολόκληρης γενιάς που πίστεψε σε κάτι διαφορετικό. Σε έναν καλύτερο κόσμο μέσω πολιτικής και σε έναν πιο ηθικό μέσω κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα πλέον. Σημασία είχε ο αγώνας του συγκεκριμένου υπεράνθρωπου συγγραφέα, που τον κράτησε μέχρι τέλους. Μέχρι να χτυπηθεί από τον καρκίνο.
             Κάτι άλλο δεν τον δάμασε. Ούτε η σύλληψη του το 1947 σαν μέλος του Δημοκρατικού Στρατού πόλεων και η καταδίκη του σε θάνατο. Ούτε τα βασανιστήρια,΄ούτε όλες οι επισκέψεις στα θέρετρα του πολιτισμού, επιπέδου Γυάρου, Άη Στράτη, Μακρονήσου. Ούτε οι ειρωνείες των δεσμοφυλάκων, ούτε οι ροχάλες τον υπάνθρωπων που απολαμβάνουν σήμερα την δημοκρατία ( όση έχουμε ) ΚΙ ΕΝΩ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΙ, και που τότε τον παρότρυναν να υπογράψει για να αφεθεί ελεύθερος αλλά κι όταν έγινε αυτό - το 1973 με την αμνηστεία του Παπαδόπουλου - οτι θα έπρεπε να είναι χαμογελαστός στην φωτογραφία. Αυτό υπήρξε και η αφορμή για το δεύτερο βιβλίο του. Το " Χαμογέλα ρε...τι σου ζητάνε; "
               Γιατί να σκάσει το χαμόγελο; Επειδή από τα πέντε τετραγωνικά περιορισμού, θα έμπαινε σε περισσότερα σκλαβωμένα; Και θα απολάμβανε τι; Τις κατηγορίες από την ίδια του την αριστερά που πλέον ήταν κουστουμαρισμένη; Κάποια προσληψη από έναν παλιό σύντροφο, που είχε προδώσει κι ήταν πλέον μέλος του συστήματος; Όχι αγαπητοί κι αγαπητές. Ο Χρόνης δίδαξε την άτεγκτη στάση, την ολοκληρωτική πίστη στα πιστεύω του και στην ηθική της στάσης που διάλεξε όταν ήταν πιο νέος. Όταν εκατέλειψε το σχολείο στην δεύτερη του δημοτικού κι έτρεξε να βγάλει ψωμί στα λιμάνια της Σαλονίκης και στον Ερυθρό Σταυρό στα Γιαννιτσά.
              Έλαχε να τον ξανασυναντήσω στο Μικροχώρι στο Καπανδρίτι, που εδώ και είκοσι χρόνια είχε αποσυρθεί μαζί με την Ρηνιώ, την γυναίκα του, και την Στόρμυ, την σκύλα του. Ο γείτονας του ο Καραγιαννίδης με πήγε στο σπίτι του κι εγώ δεν του την χάρισα : Μα, Στόρμυ; Με κοίταξε απλά κι αισιόδοξα, σαν τα τελικά αποστάγματα των βιβλίων του. Απλά κούνησε το κεφάλι του αλλά με την άκρη του ματιού του, είδε και το αυτοκίνητο μου. Δεν με στενοχώρησε κι ούτε πέρασε από το μυαλό του να με κακοκαρδίσει. Κοίταξα κι εγώ στην ίδια κατέυθυνση. Και κατάλαβα κι άλλα. Κι αν η εικόνα είναι χίλιες λέξεις, που λέμε και οι κίτρινοι, Η ΜΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΕΣ. Έκανα παρατήρηση εγώ ο τέως  διαφωτιστής της αριστεράς σε μια εμβληματική φυσιογνωμία της για το όνομα του σκύλου; Τι μαλάκας ήμουν. Η αφωνία του όμως, τον αγιοποίησε στα μάτια μου.
              Και φυσικά η σημερινή παρουσία μου στο νεκροταφείο, όπως και το κείμενο αυτό, δεν αποτελούν τιμές στον αγωνιστή που είναι ισότιμος του ζωντανού Μίκη. Αποτελούν απλά συναισθήματα που θέλω να τα μοιράζομαι σε αυτόν εδώ τον χώρο. Που πολλές φορές ξεφεύγει, όπως και ξέφυγαν σήμερα κάποιοι και μετά το χώμα και το κρασί, σιγοτραγούδησαν κάτι για Ζάλογκο, για Γκιόνα, για άρματα και για καημένη Ελλάδα. Επαναστάτες του γλυκού νερού; Ίσως ναι, ίσως όχι. Βλέπετε οι παλιοί επαναστάτες πάντα όριζαν τον εχθρό. Πού να καταλάβουν οτι πλέον ο εχθρός είναι αόρατος κι οτι το ηλεκτρικό ψυγείο ή η καλύτερη μόνωση στο σπίτι, ήταν τα όπλα μέσω των οποίων κατακτηθήκαμε όλοι;
               Αλλά μια βεβαιότητα έμεινε. Μέσα σε κάποια βιβλία που αποτυπώνουν την πραγματική καθημερινή ιστορία αυτού του τόπου εκείνες τις πολύ δύσκολες εποχές του εμφύλιου, της μετέπειτα προσωρινής μεταπολίτευσης, της χούντας αλλά και της σημερινής κατάντιας που ο μόνος που πραγματικά μπορεί να σε καταλάβει είναι μια Στόρμυ. Που σε δαγκώνει για να παίξει και να πάρει με το ζόρυ ένα χάδι. Αυτό που πήραν οι βασανιστές από τους τότε αγωνιστές σήμερα ενώ θα μπορούσαν να τους λυντσάρουν κανονικότατα. Που αυτή η πράξη δείχνει και την μεγαλωσύνη των τότε άντρακλων, που ουδέποτε ασχολήθηκαν με κουνούπια όταν απέχτησαν δύναμη κι ελευθερία. ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ, ΠΟΥ ΠΡΩΤΟΙ ΕΦΑΡΜΟΣΑΝ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, σε αντίθεση με αυτόν τον γελοίο Σεραφείμ που θέλει μηνύσεις για μια θεατρική παράσταση με την παρουσία της χρυσής αυγής. Αλλά να μην ξεφεύγω.
                Δεν βούρκωσα σήμερα. Πιο πολύ νευρίασα με την ανοχή μου κι ένας κόμπος ήρθε στον λαιμό μου που με ανάγκασε να ξεροκαταπιώ στο άκουσμα του " αθάνατος ". Τι ειρωνεία. Σε έχει πάρει ο χάρος κι εσύ λες το αντίθετο. Την ώρα που τρέφεις ακόμα τον Ντερτιλή και του δίνεις και στέγη θεωρώντας οτι τα εγκλήματα του ήταν πολιτικά. Την ώρα που βάραγε πισώπλατα. Τουλάχιστον ο Μίσσιος τους κοίταξε στα μάτια και τα έγραψε στα ίσα τα βιβλία του. Δηλαδή τους τα έδειξε κανονικά. Κι έχασε την μάχη από τον χάρο κι από κανέναν άλλον. Εκεί που θα την χάσουμε όλοι μας δηλαδή. Ποτέ από βασανιστή, ποτέ από Γερμανό και ποτέ από δοσίλογο. Αγόγγυστα μέχρι την τελευταία στιγμή.
                    " ...Καλή πατρίδα...σύντροφε...."
             
            

8 σχόλια:

  1. «Όταν σταμάτησα να είμαι επαγγελματίας επαναστάτης, είπα να γίνω κι εγώ μέλος αυτής της κοινωνίας. Να αντιληφθώ τι γίνεται και τι είναι αυτό που θέλω να ανατρέψω. Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μην με αλλάξει αυτό. Αγωνίζομαι να μείνω άνθρωπος. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη. Να μπορείς να αποφύγεις τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής. Να μπορείς να παραμείνεις άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό σου βλέμμα. Η ζωή είναι ένας δώρο που μας δίνεται μία φορά. Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν ξημερώνει λένε «άντε να τελειώσει κι αυτή η κωλομέρα». Και δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουν άλλο ένα βήμα προς το θάνατο.
    Χ.Mίσσιος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΠΡΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟ: ΤΕΛΕΙΑ. " Η ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΙΝΕΤΑΙ ΑΠΑΞ. " Ο ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ. ΝΑ ΜΑΧΕΣΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΘΗΡΙΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΧΩΡΑΣ ΜΕ ΓΝΩΜΗ ΟΝΤΑΣ ΚΑΤΑΠΙΩΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΘΗΡΙΟ.
    Η ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΕΧΕΙ ΑΞΙΑ ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΑΠΟΣΥΡΜΕΝΟΣ Ή ΤΟΥΣ ΚΡΥΟΠΑΓΩΜΕΝΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΤΑΦΟΥΣ, ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑΝ ΟΤΙ ΙΔΙΑ ΘΑ ΕΒΡΙΣΚΑΝ.
    ΤΙΜΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΚΙ ΟΧΙ ΤΑ ΠΡΩΙΝΑΔΙΚΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑ ΔΙΑΒΟΛΙΚΗ ΣΥΜΠΤΩΣΗ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΕΣ Ή ΑΠΛΕΣ ΑΔΕΡΦΕΣ.
    ΝΑΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΑΝΤΑ, επώνυμε ΑΝΩΝΥΜΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γιώργης ο γαρατζέος22 Νοεμβρίου, 2012 00:34

    Λίγες φορές αισθανόμαστε κάποιον "δικό μας" με μέσο κάποιο δημιούργημα του. Το Μίσσιο έτσι τον αισθανόμουνα και τον θαυμάζω. Θεωρώ εαυτόν τυχερό που το "χαμογέλα..." και το "καλά..." ήταν στη σπιτική βιβλιοθήκη. Γειτόνευαν με τον καζατζάκη και τον όργουελ. Όντως η παλιά πάστα αγωνιστή, μείον ένας ακόμα.
    Σκατά δηλαδή, ο άνθρωπος πέρναγε μηνύματα για τα απολύτως ΒΑΣΙΚΑ, τα σημαντικά της ζωής με έναν πολύ απλό τρόπο. Με ΜΕΤΡΟ.
    Και με τρομερό χιούμορ και διάθεση αυτοσαρκασμού, δείγμα μυαλού ξυραφιού.
    ΥΓ: Η σημερινή ανακοίνωση του γΚου-γΚου-μπΕεεεεεε ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ. Και λίγα τους έσουρε εν ζωή...και απλά κάνουν ότι μπορούν να τον δικαιώσουν πριν καν τα σαράντα του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. το ψαρι βρωμάει απο το κεφαλι αυτο για το κκε,κ οπςσ ειχε πει ενασ 8ειοσ μου ελασιτης καλλυτερα να σε ξεγραπσει ο Θεος παρα το κομμα
    e.m

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Χρηστος Χοντζεας22 Νοεμβρίου, 2012 11:02

    Ανθρωποι σαν τον Μισσιο,γινονται-εν αγνοια τους- το καυσιμο για να συνεχιζουν να υπαρχουν ακομα κατι "σακαρακες".


    Λεει λοιπον η φυλλαδα που οταν δεν καλει τους Βαλκανιους Μακεδονες να παρουν τα οπλα και να κατακτησουν την ελευθερια τους εναντια στους κατακτητες Ελληνες,βγαζει το κομμουνιστομετρο και μετρα:

    "...Με το έργο του βεβαίως στην πορεία δε στάθηκε στο πλευρό των λαϊκών αγώνων και της δράσης των κομμουνιστών, αφού δεν πίστευε στη διέξοδο της ταξικής πάλης, ενώ βρήκε «στέγη» στη λεγόμενη «ανανεωτική» Αριστερά."

    Αλοιμονο! Εδω καθαρισαν τον Βελουχιωτη σαν αυγο,θα κολωναν να παρουν τα μετρα στον Μισσιο;
    Απλωνουν την Σταλινικη μεζουρα και μετρανε.
    Τον κωλο τους μονο εχουν αφησει απροσμετρητο.
    Ο οποιος ειναι "στεγασμενος" δεκαετιες τωρα στο χοιροστασιο της αστικης δημοκρατιας,την οποια "καταπολεμανε".
    Στην αρχη ηταν βεβαια στην παρανομια,αλλα ολοι εχουμε μια σταλα ευαισθησιας. Και αμα μας δειξουν τον καλο δρομο,επιστρεφουμε στην νομιμοτητα. Τροπο θελουν ολα.
    Μπορει το ιδιο να εστελνε στην πυρα οσους συντροφους υπεγραφαν οτι απετασοντο τον κομμουνιστικο σατανα,αλλα το ιδιο μα χαρα εβαλε φαρδια πλατια την υπογραφαρα του και υποταχθηκε στον κοινοβουλευτισμο,για να μπουκαρει στον κρατικο κορβανα.
    Μαλλον αμα γνωριζεις και πολεμας τον εχθρο απο μεσα,ειναι πιο αποτελεσματικο.
    ...Η δεν λεει κατι τετοιο το Λενινιστικο λυσαρι;
    Γελαστε ρε. Γιατι δεν γελατε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χρηστος Χοντζεας22 Νοεμβρίου, 2012 11:21

    Επιτελους ρε πουστη μου,να βγουμε και εμεις μια φορα απο πανω. Νισαφι.
    3 χρονια τωρα μας λεγανε καθε λιγο "πρωτα παρτε ταδε μετρα και μετα εμεις θα δωσουμε λεφτα" "καντε αυτο που πρεπει" "κρατειστε τις υποσχεσεις σας" "καλυψτε τις δεσμευσεις σας και μετα..."

    Ε,να να λοιπον ρε κεραταδες, που με τον Αντωνη τον γρηγορο,σαν βγηκαμε απο αριστερα χωρις φλας. Χα! Τωρα; Εδω σας θελω.
    Που να το φανταστουνε. Ειχανε συνηθησει σε ρυθμους ΓΑΠ. Αργα-αργα, βαρια-βαρια.
    Ο Αντωνης ομως ειναι πιο σβελτος. "Ετοιμασε" την χωρα σε χρονο dt.
    Πανιβλακες και οι δυο τους θα μου πεις,ναι, αλλα πρεπει να πω οτι αυτος δεν καθυστερει με κανο,ποδηλατα,ipad και τετoιες σαχλαμαρες.
    Ο νους του ειναι μονο στη δουλεια.
    Ειναι πληρως εστιασμενος. Εχει κανει focus.
    Τα καλα να τα λεμε λοιπον.

    Ετοιμη λοιπον η χωρα. Αναμενη,αναμενει.
    Εκπληρωσαμε τις υποχρεωσεις μας μεχρι κεραιας. Γιατι δεν μας δινετε τα λεφτα που υποχρεουσθε εκ της συμβασεως ρε κεραταδες;

    Εκ των συμφωνηθεντων,εχουμε 100% καλυψει τις δεσμευσεις μας. Πως γινεται να καλυπτει πρωτος τις δεσμευσεις του αυτος που προκειται να δανειστει και οχι ο δανειστης; Δεν ειναι πιο ευκολο το δευτερο; Ελα ντε. Εδω μιλαμε για ρυθμο "συρτακι". Ξεκινα αργα με ΓΑΠ και περνα στον δαιμονιωδη ρυθμο του Αντωνη. Αμ τι νομιζατε.
    Ετοιμη λοιπον Τα παντα ετοιμα. Αντε ρε πουστιδες,που ειστε; Τηλεοραση βλεπετε; Βιντεοπαιχνιδια; Γαμιοσαστε; Τι κανετε;

    Ειμαστε ετοιμοι. Ειναι ετοιμο το γιουσουφακι.
    Οτι εσυμφωνηθει: Εχει πληθει, εχει πεσει σε σταση Οθωμανου προσευχητη,κατω. Με παλαμες και γονατα στα χαλικια. Οπως και οι αστραγαλοι και οι καρποι ειναι δεμενοι,οπως συμφωνησαμε.
    Και βαζελινη με αμμο στην κωλοτρυπιδα,οπως ειπαμε. Και κουρεμενο γουλι. Και εκθετο σε καιρικες συνθηκες,οπως εχουμε συμφωνησει.
    Γιατι αργειτε ρε; Τι ειπαμε; Δεν συμφωνησαμε; Ειμαστε αντρες η οχι; Τον κραταμε τον λογο μας η οχι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΠΡΟΣ ΧΡΗΣΤΟ: Ποιός είναι άντρας; Ο καρότσης, η Μέρκελ ή εκείνη η κορεάτισσα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χρηστος Χοντζεας22 Νοεμβρίου, 2012 16:32

    Ναι, βεβαια. Οσο ειναι το γιουσουφακι γαμιας,αλλο τοσο ειναι αντρακλες οι σακατομουλικοι σπηλαιοφαγοι.
    Για τον Μερκελ κραταω μια επιφυλαξη,αφου μαλλον την εγχειρηση πρεπει να την εχει κανει. Λες να πηδα το σακατη; Να του εχουν φτιαξει καμια τρυπα στο καροτσι;

    Δεν μπορει παρα να μη θαυμαζουμε την ελαφροτητα με την οποια αυτα τα τομαρια-και οι συν αυτω- αντιμετοπιζουν τα πραγματα.
    Λαοι ψυχοραγουν,παιδια πεφτουν κατω εξ αιτιας τους και εκεινοι χαριεντιζονται σαν πορνες στα φαναρια.
    Τους βλεπεις; Σε καθε "συνεδριαση του Gyfto-Grοup,κανουν πηγαδακια και χασκογελανε λεγοντας βρωμικα αστεια προφανως.
    Οι αρχηγοι. Οι εντολοδοχοι. Οι εχοντες τα προσταγματα. Παπαρια δηλαδη. Υπαλληλοι γυφτων ειναι. Ακριβοπληρωμενοι μεν δεν λεω και μας κοστιζουν ο κουκος αιδονι,αλλα χαλαλι τους.

    Χαχανιτα,πειραγματα και αστειακια, ενω 50 εκατομμυρια λενε το ψωμι ψωμακι στην κατα τα αλλα ανεπτυγμενη Ευρωπη.
    Αυτα συμβαινουν οταν η κοινωνια γυριζει "αναποδα" και τα πανω ερχονται κατω. Και τα σκατα,αντι για τον πατο,τον φυσικο τους χωρο,φτανουν στην κορυφη και γινονται και σημαινοντα προσωπα οπου απο τα χειλη τους κρεμονται τα βραδυνα δελτια ειδησεων και εκατομμυρια χαχολοι.

    Μιλαμε για δραμα και κωμωδια μαζι. Ανθρωποι που σε μια εστω ανεκτα ισσοροπημενη κοινωνια, η μονη θεση και ασχολια που θα μπορουσαν να εχουν, θα ηταν να γαμιουνται κατω γεφυρες με αλλοδαπους. Σε κακοφημες συνοικιες, σε μπουρδελα και κωλομπαρα να βγαζουν το μεροκαματο. Απο εκει τους γλυτωσαν τα αφεντικα τους.
    Παιδεραστες,αλητοπουστες, ανωμαλοι μπινεδες,εκβιαστες,κοπρολαγνοι, ο καθενας εχει το "χουι" του. Κοινο ολων βεβαια η τεμπελια και η λαμογια.
    Ακομα κα ο Μαρκισιος ντε Σαντ θα ηταν επιφυλακτικος απεναντι τους.

    Φαινεται στη μουρη οτι δεν εχουν καμια δουλεια σε συμβουλια και στρογγυλα τραπεζια. Σαν να βλεπεις Armani σε καλαθι.
    Μιλαμε για βοθρολυματα. Για τελειωμενα τομαρια του πεζοδρομιου. Ποιος θα εδινε το παιδι του να το κρατησει για μια ωρα ο Γιουνκερ, ο Φουχτελ, ο Βεστερβελε η η Λαγκαρντ;
    Μαλακιες λεμε; Ολος ο ποινικος κωδικας ειναι πανω τους.
    Και μεγαλοι δουλοι,τεραστιοι Εφιαλτες,οσοι τους γλυφουν,τους στηριζουν,τους κρατουν στον αφρο και αναμενουν-με το αζημιωτο ασφαλως- μια καλη κουβεντα,ενα "γιες",ενα "ο.κ." μπας και λιγδωσει το αντερο τους.
    Μα να παρακαλας και να κρεμεσαι απο το γυφταριο; Απο τον υπονομο;
    Αντι να τους μαζεψουν οπως ειναι και να τους πεταξουν σε τιποτε σκυλοψαρα;
    Ημαρτον που λεει ο Γωγος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή