Παιδιά μην τα πολυλογούμε. Μπορεί οι απαιτήσεις μας να είναι ψιλοχαμηλές, αλλά αυτό το οποίο είδα εγώ κι άλλοι 5 χιλιάδες κακομοίρηδες, πραγματικά προκαλεί τρόμο. Κι αν αυτό είναι η ομάδα που αν δεν μπορεί να κερδίσει, τότε ο αντίπαλος θα φτύνει αίμα για να φύγει νικητής από το τεραίν, ζήτω που καήκαμε. Φιλικό βέβαια ήταν το παιχνίδι και δεν είχα την απαίτηση να βλέπω τους Χεταφιότες να κάνουν αιμοπτύσεις, αλλά σας διαβεβαιώνω οτι ούτε καν ίδρωσαν. Μια χαρά ήρθαν τα δεύτερα τους εδώ και κάνοντας τα στοιχειώδη, πήραν μια απλή νίκη.
Φυσικά το αποτέλεσμα δεν μετράει, όπως και να διαμορφωνόταν τελικά. Τα πειράματα είναι αποδεκτά και γι' αυτό τον λόγο γίνονται και οι αγώνες αυτοί. Μέχρις ένα σημείο όμως έχει έννοια ο χαβαλές. Και πού να αρχίσει και πού να τελειώσει αυτή η κριτική; ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΕΝΤΡΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΘΕΣΗ. ΑΞΟΝΑΣ; ΤΡΑ ΛΑ ΛΑ.
Κι εξηγούμαι: Ο ΜΠΕΛΕΚ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΑΠΛΑ. ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΤΡΑΒΙΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ για να γίνουν οι άλλες προωθήσεις, των από πίσω, είναι παρωδία ποδοσφαιριστή. Επιτελικό χαφ δεν υφίσταται αλλά ούτε και παιχνίδι από τις γραμμές για να γίνονται σέντρες μπας και πάρει καμιά κεφαλιά το παιδί. ΠΟΥ ΑΜΦΙΒΑΛΩ ΚΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ. ΣΗΜΕΡΑ; ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Κι αναφέρομαι βέβαια στα βολέ του Κωνσταντόπουλου ή στις γιόμες των κεντρικών αμυντικών.
Ο τερματοφύλακας μου φάνηκε παλύ βαρύς και παρηγοριέμαι να λέω οτι ήταν απλά σούπερ τρακαρισμένος. Καμία αντίδραση στο γκολ και ούτε καν σκέψη για κίνηση στο δοκάρι του φάουλ που έκανε κρα από μακριά για το πού θα πάει η μπάλα. Να μασάς και να φτύνεις όταν έχεις κορυφαίο παίκτη τον Καράμπελα.
Ο Κάρλος την ξέρει την μπάλα κι έχει την ατομική ενέργεια αλλά είναι απελπιστικά μόνος και σε έναν ρόλο που αμφιβάλω αν μπορεί να τον παίξει. Βλέπετε φρόντισε κι η προπονητάρα να μπερδέψει τους πάντες παίζοντας ένα περίεργο 4-2-3-1 που πιο πολύ έμοιαζε με 4-2-2-1-1 αφού ο πολύ κακός Λυμπερόπουλος κουτούλαγε με τον Ισπανό , δεν βρίσκανε κάποιο δεξί εξτρέμ και τελικά σκάσανε τον Ισλανδό που πάλευε από τα αριστερά κι έβγαλε και δυό μπαλιές της προκοπής. Το αστέρι θα βοηθήσει αλλά είναι πολύ πίσω στην φυσική κατάσταση.
Μέσα σ' όλα αυτά χτύπησε κι ο Γκέντζογλου, οπότε δεν ξέρω τι αποκόμισαν οι Ιταλοί που τον βλέπανε για είκοσι λεπτά που ήταν ανεκτός. Μετά αρχίσαμε οι θεατές να φτύνουμε αίμα αφού μπήκε ο Καφές που ναι μεν προσπάθησε αλλά δεν μπορεί και να αλλάξει όλα τα κουσούρια του αλλά και τις εμμονές του Χιμένεθ. Αυτό το τσίκι τσίκι, πίσω η μπάλα και παπάρια μάντολες.
Στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνιου το σύστημα γύρισε σε 4-4-2 στην ευθεία και η ΑΕΚ βελτιώθηκε. Ο Ισλανδός έπαιξε όλες τις θέσεις μπροστά, φυσικά δεν βγήκε τίποτα, οπότε ο Μανόλο την ξαναγύρισε την βιόλα στο αρχικό αλλά με τις αλλαγές ήταν αδύνατον να βγει άκρη. Αυτά τα κολλήματα των προπονητών: ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ , ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ. ΡΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ; Λίγη φαντασία, λίγο ανακάτωμα της τράπουλας να μην μπορεί να γίνει;
Που να βλέπατε τον Λαγό. Μιλάμε κάθε χρόνο και χειρότερος. Τι να ελπίζεις; Η μπάλα δεν κατεβαίνει και οι παίκτες δεν πατάνε στην περιοχή. ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΠΡΕΣΑΡΙΣΜΑΤΟΣ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΝΕΙ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ ΠΟΥΘΕΝΑ. Κι έμαθα οτι λείπανε και κάποιοι βασικοί από την Χετάφε ( η Καβάλα της Ισπανίας ) , οτι δεν ενδιαφέρονται για τον Μίτσελ κι οτι ο Χιμένεθ έμεινε ευχαριστημένος ανακηρύσσοντας κορυφαίο του αγώνα τον τερματοφύλακα των αντιπάλων.
Μάντης κακών; Όχι. Απλά λέω τι είδα. Πόσο να αλλάξει η εικόνα; Πόση δουλειά να πέσει; Το ποδόσφαιρο θέλει και λίγο ταλέντο. Αυτό δεν αποκτιέται όμως με συστήματα ή με μπαρουφοαναλύσεις σε κάποιον μαυροπίνακα. Χώρια που το σύστημα αυτό δεν τραβάει. Υπομονή λοιπόν μέχρι την Τιφλίδα. Κάντε κανά μπάνιο τώρα κι οπλιστείτε με θάρρος. Το είχε πει κι ο πρόεδρος: " Αυτό που θα δείτε φέτος, δεν θα το πιστεύετε". ΧΙΛΙΑ ΔΙΚΙΑ ΕΙΧΕ. Και σκεφθείτε αγώνα φιλικό, χωρίς άγχος και με διάθεση καλοκαιρινή όλων των θεατών. Που να γυρίσει η πλάκα ανάποδα!
Φυσικά το αποτέλεσμα δεν μετράει, όπως και να διαμορφωνόταν τελικά. Τα πειράματα είναι αποδεκτά και γι' αυτό τον λόγο γίνονται και οι αγώνες αυτοί. Μέχρις ένα σημείο όμως έχει έννοια ο χαβαλές. Και πού να αρχίσει και πού να τελειώσει αυτή η κριτική; ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΕΝΤΡΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΘΕΣΗ. ΑΞΟΝΑΣ; ΤΡΑ ΛΑ ΛΑ.
Κι εξηγούμαι: Ο ΜΠΕΛΕΚ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ ΑΠΛΑ. ΕΙΔΙΚΑ ΟΤΑΝ ΤΡΑΒΙΕΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ για να γίνουν οι άλλες προωθήσεις, των από πίσω, είναι παρωδία ποδοσφαιριστή. Επιτελικό χαφ δεν υφίσταται αλλά ούτε και παιχνίδι από τις γραμμές για να γίνονται σέντρες μπας και πάρει καμιά κεφαλιά το παιδί. ΠΟΥ ΑΜΦΙΒΑΛΩ ΚΙ ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ. ΣΗΜΕΡΑ; ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Κι αναφέρομαι βέβαια στα βολέ του Κωνσταντόπουλου ή στις γιόμες των κεντρικών αμυντικών.
Ο τερματοφύλακας μου φάνηκε παλύ βαρύς και παρηγοριέμαι να λέω οτι ήταν απλά σούπερ τρακαρισμένος. Καμία αντίδραση στο γκολ και ούτε καν σκέψη για κίνηση στο δοκάρι του φάουλ που έκανε κρα από μακριά για το πού θα πάει η μπάλα. Να μασάς και να φτύνεις όταν έχεις κορυφαίο παίκτη τον Καράμπελα.
Ο Κάρλος την ξέρει την μπάλα κι έχει την ατομική ενέργεια αλλά είναι απελπιστικά μόνος και σε έναν ρόλο που αμφιβάλω αν μπορεί να τον παίξει. Βλέπετε φρόντισε κι η προπονητάρα να μπερδέψει τους πάντες παίζοντας ένα περίεργο 4-2-3-1 που πιο πολύ έμοιαζε με 4-2-2-1-1 αφού ο πολύ κακός Λυμπερόπουλος κουτούλαγε με τον Ισπανό , δεν βρίσκανε κάποιο δεξί εξτρέμ και τελικά σκάσανε τον Ισλανδό που πάλευε από τα αριστερά κι έβγαλε και δυό μπαλιές της προκοπής. Το αστέρι θα βοηθήσει αλλά είναι πολύ πίσω στην φυσική κατάσταση.
Μέσα σ' όλα αυτά χτύπησε κι ο Γκέντζογλου, οπότε δεν ξέρω τι αποκόμισαν οι Ιταλοί που τον βλέπανε για είκοσι λεπτά που ήταν ανεκτός. Μετά αρχίσαμε οι θεατές να φτύνουμε αίμα αφού μπήκε ο Καφές που ναι μεν προσπάθησε αλλά δεν μπορεί και να αλλάξει όλα τα κουσούρια του αλλά και τις εμμονές του Χιμένεθ. Αυτό το τσίκι τσίκι, πίσω η μπάλα και παπάρια μάντολες.
Στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνιου το σύστημα γύρισε σε 4-4-2 στην ευθεία και η ΑΕΚ βελτιώθηκε. Ο Ισλανδός έπαιξε όλες τις θέσεις μπροστά, φυσικά δεν βγήκε τίποτα, οπότε ο Μανόλο την ξαναγύρισε την βιόλα στο αρχικό αλλά με τις αλλαγές ήταν αδύνατον να βγει άκρη. Αυτά τα κολλήματα των προπονητών: ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ , ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΙ. ΡΕ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΡΑΜΑ; Λίγη φαντασία, λίγο ανακάτωμα της τράπουλας να μην μπορεί να γίνει;
Που να βλέπατε τον Λαγό. Μιλάμε κάθε χρόνο και χειρότερος. Τι να ελπίζεις; Η μπάλα δεν κατεβαίνει και οι παίκτες δεν πατάνε στην περιοχή. ΚΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΠΡΕΣΑΡΙΣΜΑΤΟΣ, ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΑ ΕΙΧΑΝΕ ΚΑΝΕΙ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΔΑ ΠΟΥΘΕΝΑ. Κι έμαθα οτι λείπανε και κάποιοι βασικοί από την Χετάφε ( η Καβάλα της Ισπανίας ) , οτι δεν ενδιαφέρονται για τον Μίτσελ κι οτι ο Χιμένεθ έμεινε ευχαριστημένος ανακηρύσσοντας κορυφαίο του αγώνα τον τερματοφύλακα των αντιπάλων.
Μάντης κακών; Όχι. Απλά λέω τι είδα. Πόσο να αλλάξει η εικόνα; Πόση δουλειά να πέσει; Το ποδόσφαιρο θέλει και λίγο ταλέντο. Αυτό δεν αποκτιέται όμως με συστήματα ή με μπαρουφοαναλύσεις σε κάποιον μαυροπίνακα. Χώρια που το σύστημα αυτό δεν τραβάει. Υπομονή λοιπόν μέχρι την Τιφλίδα. Κάντε κανά μπάνιο τώρα κι οπλιστείτε με θάρρος. Το είχε πει κι ο πρόεδρος: " Αυτό που θα δείτε φέτος, δεν θα το πιστεύετε". ΧΙΛΙΑ ΔΙΚΙΑ ΕΙΧΕ. Και σκεφθείτε αγώνα φιλικό, χωρίς άγχος και με διάθεση καλοκαιρινή όλων των θεατών. Που να γυρίσει η πλάκα ανάποδα!





