Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2009

ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ 10ης ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ

          Εύκολο έργο είχε ο δικός μας ο Παμπορίδης. Μια ομάδα μέτρια ( ΑΕΚ ) εναντίον μιας κακής ( Λάρισα), με μονόδρομο τη νίκη και στην έδρα της, του προμήνυε εύκολο απόγεμα. Και πραγματικά έτσι έγινε και πέρασαν στα ψιλά τα δυο πέναλτυ που δεν μας έδωσε ( Μπλάνκο, Καφές) και η αυστηρότατη κίτρινη στον Καράμπελα. Να γιατί ο παρατηρητής του τράβηξε ένα 7.
          Οι άλλοι κράτησαν ψηλά την σημαία του Βασάρα. Στο τηγάνι οι δαφνοστεφανωμένες αδικήθηκαν πραγματικά και αυτή τη στιγμή ξεθάβουν τα τσεκούρια. Σαλονίκης εδώ, Κόκαλης απο την Αμερική θα χαλάσουν τον κόσμο για να κρύψουν τα μαύρα χάλια της ομάδας του ΟΤΕ και τον προπονηταρά που φέρανε για να αναμορφώσει το επίπεδο του internet. Όποτε αδικείται θα βγάζει φωτογραφίες στην προσωπική του ιστοσελίδα.
         Για άλλη μια φορά ο Κουκουλάκης έλαμψε. Δεν ξέρω τι δόντι έχει και παίζει ακόμα. Βέβαια δεν είναι πέναλτυ και τα τρία που ζητάει ο Άρης, αλλά αυτά φαίνονται μόνο στο replay.  Πάντως του έκλεψε ένα μαρς, ενώ η Καβάλα γλύτωσε χαριστικά και τέταρτη κόκκινη.
          Στην Κομοτινή έσκισε ο Χαραλαμπίδης. Δεν έδωσε δυο πέναλτυ στον ΠΑΟΚ και δεν έβγαλε κόκκινη στον τερματοφύλακα της Θράκης. Μιλάμε για διαιτητή που μπορεί να σου τινάξει και σχολικό παιχνίδι δεκάχρονων.
          Ο γίγας Δαλούκας αυτή τη φορά απέβαλε τον Καραγεωργίου. Είναι να μην έχεις πυγμή. Και τον απέβαλε διότι, χωρίς να κάνει το μεγάλο λάθος, τον είχαν τρελάνει στις διαμαρτυρίες τα κοπέλια απο τον πάγκο. Την είχαν δει μεγάλη ομάδα αυτή την αγωνιστική και την διαιτησία την θέλανε αλλιώς.
          Αυτά τα γράφω για να κρατάτε στοιχεία για τους μελλοντικούς που θα μας σφυρίξουν. Δεν είναι στημένοι πάντα, βασικά είναι  άσχετοι με αυτό που κάνουν σαν χόμπυ, διότι απλά δεν είναι επαγγελματίες.

ΑΕΚ - ΛΑΡΙΣΑ

          Κατ' αρχάς μου την σπάει που ανα τακτά χρονικά διαστήματα αλλάζω την ορθογραφία. όπως αλλάζουν οι τιμές στο μπουρδέλο. Όταν τελείωσα το σχολείο η Λάρισα γραφόταν με δυο σσ κι εξαιρείτο η Σάρισα κι άλλα τινά ανύπαρκτα.

           Η ποδοσφαιρική ομάδα λοιπόν της Θεσσαλίας (αυτή παρέμεινε με δυο), είναι για την δεύτερη κατηγορία επιεικώς. Θα μου πεις  βέβαια, τι σε νοιάζει για πού είναι η ομάδα αυτή; Με βάση αυτή ψάχνω και την δική μας. Η δόξα του νικητή είναι η ρώμη του χαμένου.
           Σκότωσε το θηρίο σήμερα η ΑΕΚ. Φώναζε ο Γεωργαμλής ( ο προδότης που πήγε στον ΠΑΟ), φώναζε ο Μπάγιεβιτς ( ο αρχιπροδότης)   - κάνω οργάνωση στο κίνημα προδοτισμού  - και ήρθε το αποτέλεσμα που μας ξαναβάζει στους στόχους μας. Η γιαγιά, που διαβάζει παρεπιπτόντως βαθμολογίες στο Άρλέκιν,   βλέπει την ΑΕΚ να ανεβαίνει και να βαράει την τέταρτη θέση. Τον δονητή δεν τον βλέπει βέβαια, λόγω πρεσβυωπίας, και μένει αγάμητη.
           Όπως έμεινε η Λάρισα - η original μας διαβεβαίωνε οτι γαμιέται κάθε Λαρισαίος - στο πρώτο ημίχρονο. Που είδαμε ποδόσφαιρο αλάνας, ανοργάνωτο και δεν βαριέσαι ρε αδερφέ. Πιστεύω δουλεμένο στην προπόνηση αλλά μάλλον ο Ντούσαν ασχολείται πλέον με την διοικητική μας μετάβαση, οπότε πού μυαλό να καταλάβει οτι ο Χέρσι είναι πιο μαλάκας απο τον τίποτα.
             Εγώ ξέρω τα απλά. Δείξε μου τα χαφ σου, να σου πω τι ομάδα έχεις. Κι έβλεπα τον Γιαχάγια και τον Καφέ. Ήθελα να γελάσω αλλά με πιάναν κλάματα που είχα δει την ομάδα με τον Νικολούδη και τους λοιπούς. Μέχρι κι ο κουμπαάρος του Παπαϊωάννου ήταν καλύτερος. Και τελικά με την αλλαγή, τρελάθηκα με το τρέξιμο του φραπέ και με την μη χρησιμοποίηση του Νέμεθ απο την αρχή.
             Απίθανα πράματα με τον Αραούχο δεξίμ εξτρέμ, τον Μπλάνκο αντί του Παυλή (θέλει και κάποιες ευκαιρίες ο Έλληνας) και με κορυφαίο σκόρερ τον Ντάνιελ ( ο πιο σοβαρός παίκτης μας γενικώς) και τον Σκόκο ( ναι κυρίες και κύριοι και αδερφές για να μην ξεχνιόματε) και τον Μαντούκα δεκάρι. Γενικά φταίει η διαιτησία και η γκαντεμιά.
            Κορυφαίος παίκτης ο Καράμπελας, με τον μεγάλο προπονητή Ουζουνίδη που να ρίχνει όλο το βάρος σε εκείνη την πλευρα, αλλά τι να φταίει κι αυτός; Έχει πρόεδρο ερωτευμένο. Ο Γκεντζόγλου φιλότιμος  για την ομάδα των Πετραλώνων κι ο Σάχα για την ομάδα του πάγκου.
          Τέλος πάντων δικαιώθηκα. Τρία γκολ δεν τα έχουμε ξαναβάλει φέτος. Και πρέπει να τα πανηγυρίσουμε όσο κι αν δεν παίζει καμία επιλογή του Ντούσαν πια. Που του κάνουν πόλεμο, μάλλον τα γρασίδια και οι οργανωμένοι,  και δεν μπορεί να σκεφτεί τα απλά. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Την σούπα την τρώω στον Ευαγγελισμό, δεν χρειάζεται να έρχομαι στο γήπεδο.
          ΥΓ. Χαιρετίζω την άφιξη του νέου μας προπονητή στον Άρη. Είναι τεράστιος. Ξέρω τι λέω.    

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

Η ΕΓΓΥΗΤΙΚΗ

            Σήμερα έχουμε κι άλλη εξέλιξη. Ο κύριος Παπάς - εκ των μετόχων - πέρασε στην αντεπίθεση!! Και ζητάει πλέον κι αυτός οικονομικό έλεγχο και ξεσκόνισμα στα περιουσιακά του Κοζώνη. Είναι να τρελαίνεσαι. Δηλαδή τόσο καιρό κανείς δεν ξέρει τίποτα παρά μόνο ο Νοτιάς; Είπαμε οτι η μια γροθιά που ήταν η παρέα του 2004, σήμερα έχει ανοίξει και τα δάχτυλα έχουν σκορπίσει σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, αλλά τέτοια ασυνενοησία προκειμένου να μην χάσουν κι άλλα λεφτά, δεν την καταλαβαίνω.
             Φυσικά κι είμαι επιφυλακτικός για τα πάντα περί Κοζώνη, αλλά όπως και να το κάνουμε, είναι έτοιμος να βάλει 4,7 εκατομμύρια στην ΠΑΕ και να κάνει δώρο 300 χιλιάρικα στην ερασιτεχνική. Έτσι λέει τουλάχιστον. Αντιλαμβάνομαι επίσης οτι ουδόλως απασχολεί η ερασιτεχνική τους μετόχους. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως γιατί με τόσα χρήματα που διαθέτουν οι μέτοχοι, ανάλογα με το ποσοστό που ο καθένας διαθέτει, πώς δεν εξασφαλίζει ο καθένας απο την τράπεζα του το ποσό που του αναλογεί.
              Δεν μιλάμε για περαιτέρω χρηματοδότηση της ΠΑΕ. Μιλάμε οτι τα λεφτά παραμένουν στους ίδιους, στους δικούς τους λογαριασμούς, απλά μπλοκαρισμένα μεχρι να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση, δηλαδή μέχρι το τέλος του χρόνου που λήγει το προσύμφωνο. Αν κλείσει η συμφωνία ξεμπλοκάρονται, αν όμως δεν κλείσει -  ΜΑΛΛΟΝ ΑΥΤΟ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ - τότε πρέπει να τα δώσουν στον Κοζώνη μέχρι τις 30-10-2010.
              Ρωτάω λοιπόν τι φοβούνται; Αυτά που φοβάμαι κι εγώ; Μάλλον, απαντώ. Όμως εδώ υπάρχουν περίεργα πράματα. Διότι αν φοβούνται το Κοζώνη, πρακτικά φοβούνται το Νοτιά που ξεκίνησε τις διαραγματεύσεις με αυτόν. Επίσης αν ο Νοτιάς δεν καλύπτει, έστω και μόνος του την εγγυητική, τότε φοβάται κι αυτός τον Κοζώνη. Κι αν τον φοβάται τότε τι κάθεται και συζητάει τόσο καιρό; Εξασφαλίζει φεύγοντας το αύριο της ομάδας μας, ή μας ξεφορτώνεται και μετά τρέχουμε εμείς πανικόβλητοι για να απαλλαγούμε κι απο άλλον;
                 Τώρα που φτάσαμε στο παρά 5, τώρα αποφάσισε ο κύριος Παπάς να ζητήσει έλεγχο στον Κοζώνη; Τόσο καιρό τι έκανε; Είχε επαγγελματικές υποχρεώσεις στον Άρη ( τον πλανήτη) και δεν ενημερωνόταν για τις εξελίξεις στην εταιρεία του; Εγώ, εδώ, σαν απλός κοινός μαλάκας, στην τρίτη ανάρτηση που έκανα στο blog αυτό πριν απο 27 ημέρες έλεγα: Γιατί να μας ψάξει μόνο ο Κοζώνης; Είναι μεγαλύτερο μέγεθος απο την ΑΕΚ; Γιατί δεν τον ψάχνουμε κι εμείς;
                  Τέλος πάντων, υπάρχουν και θετικά νέα. Διότι η πλευρά Κοζώνη λέει οτι θα προχωρήσει και χωρίς την εγγυητική. Η οποία τελικά χρειάζεται μόνο για ταμειακή διευκόλυνση, δηλαδή για πληρωμή κάποιων προμηθευτών και κάποιων μισθών. Με το φτωχό μου μυαλό λοιπόν, θεωρώ οτι όλοι όσοι είναι λαμβάνειν κάτι απο την ΑΕΚ, μπορούν ή καλύτερα,  ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΟΜΟΝΗ, διότι αν διαλυθούμε τότε δεν θα πάρουν τίποτα. Είναι λίγο εκβιαστικό αυτό αλλά τι να κάνουμε; Εμπόριο κάνουμε δεν ανάβουμε λαμπάδες.
                    ΑΡΑ ΛΟΙΠΟΝ ΚΥΡΙΕ ΚΟΖΩΝΗ, ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΕΓΓΥΗΤΙΚΗ ΚΙ ΑΦΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΟΥΛΑΝΔΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΣ;
ΥΓ.    Φίλοι και φίλες ( ρε σεις ούτε μια αεκτζού δεν έχει στείλει ένα σχόλιο ) σήμερα παίζουμε με τη Λάρισα. Δεν είναι ντέρμπυ βέβαια ( που λέει ο λόγος ) αλλά η νίκη είναι μονόδρομος. Πάμε να υποστηρίξουμε όσοι περισσότεροι μπορούμε ( το λέω διότι η ώρα δεν είναι της προκοπής ), με κορυφαίο πράμα στο μυαλό μας το αυθεντικό όνομα της ομάδας μας επι παλαιού ΠΟΚ: Ένωσις. Ενωμένοι λοιπόν για την έκτη θέση και τα μπαράζ. Και κάτι μου λέει οτι σήμερα η γκίνια θα ξεσπάσει και θα μπουν πολλά. Κανά τρίωρο μετά τον αγώνα θα γράψω τις εντυπώσεις μου. Θα αργήσω διότι κάποια επαγγελματικά ραντεβού τα έσπρωξα τότε για να μην χάσω την αυτοκράτειρα.

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΑΕΚ

           Ποναέι γαμώτο. Να περνάς έξω απο το γήπεδο που δεν υπάρχει πια. Άλλαξα την διαδρομή για την δουλειά.
           Πρωτομπήκα το 1969, σε ηλικία 8 ετών χωρίς να είμαι Αεκτζής. Με πήγε ο πατέρας μου που πήγαινε πολλά χρόνια. Κι αυτός όταν τέλειωσε την ιατρική στην Θεσσαλονίκη και κατηφόρισε, έγινε ΑΕΚ, όντας πια μακριά απο τον ΠΑΟΚ του.

          Θυμάμαι το γήπεδο με την καρβουνόσκονη γύρω-γύρω και το ανύπαρκτο πέταλο προς την εκκλησία. Το τεραίν του το ξερό και την ήττα της ΑΕΚ. Κύπελλο ήταν και προκρίθηκε ο ΠΑΟ στα πέναλτυ.
          Στο γήπεδο αυτό μεγάλωσα σαν θεατής γυρνώντας όλες του τις θύρες. Έψαχνα την καλύτερη οπτική επαφή με το θέαμα, τις διαφορετικές απόψεις των φιλάθλων και την δήθεν απογαλακτοποίηση απο τον πατέρα μου. Έστω και για δυο ώρες.
         Θυμάμαι την μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία μας. Ο πατέρας μου πια διέθετε διαρκείας στην 18, εγώ με αυτό έμπαινα αλλού. Εκείνο το βράδυ ήμουν στην 5.   ΑΕΚ - ΚΠΡ 3-0. Τα πέναλτυ του Χρηστίδη, το κοντάρι ενός θεοπάλαβου με τις σημαίες των ομάδων που αποκλείαμε, το αναπηρικό καρεκλάκι του ήρωα κύριου Μασάδη. Τον διάδρομο των αποδυτηρίων, τα κιγκλιδώματα και φυσικά την θύρα 21 με τον απίστευτο παλμό.
          Πώς είναι δυνατόν να μην είμαι κι εγώ ταγμένος στην ιδέα του να ξαναγίνει γήπεδο στην φυσική του θέση; Ας μην υπάρχει πάρκινγκ κι ας μην υπάρχουν τρόποι εύκολης πρόσβασης. Και τι έγινε;  ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΜΑΤΑ,  Η ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ;
           Τα νέα παιδιά, λόγω ημών, έχουν μαλθακώσει αρκετά. Την ταλαιπωρία δεν την γουστάρουν. Έχουν πάει και σε μερικά ευρωπαϊκά γήπεδα κι οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. Εμείς μεγαλώνουμε σιγά-σιγά και χρειαζόμαστε και κάποιες ανέσεις. Ήδη πια ο πατέρας μου έφτασε τα 80 και δεν μπορεί να περπατάει στα λαγκάδια και στα ρέματα που βρίσκαμε θέση. Έρχονται και φίλαθλοι απο άλλες χώρες, κάπου κι αυτοί πρέπει να μιλάνε κολακευτικά για το γήπεδο μας κι όχι να βλέπουν ένα μπουντρούμι. Χρειάζονται και χρήματα απο διοργανώσεις αγώνων της UEFA και δυνατότητα να υφίστανται εμπορικές χρήσεις και μεγαλύτερη χωρητικότητα.
            Μοιραία λοιπόν η καρδιά γίνεται πέτρα και παίρνεις τον δρόμο του αποχωρισμού. Να γίνει κάπου το κέντρο της ΑΕΚ, η κυψέλη μας, τα ουζερί μας, το μουσείο μας κι ό,τι άλλο χρειάζεται. Η παλιά έκταση της μάνας ΑΕΚ ας γίνει ένα ωραίο κλειστό για να στεγάσει τα αθλήματα της. Εδώ να κάνω μια μικρή παρένθεση. Εκτός απο ποδόσφαιρο δεν ασχολούμαι με άλλα αθλήματα. Παλιά πήγαινα και μπάσκετ αλλά μετά απο ένα πλάκωμα στα στενά του Παπαστράτειου με τις δαφνοστεφανωμένες, το έκοψα. Την συνδρομή μου όμως στην ερασιτεχνική την καταβάλω κανονικά, ας πράξουν οι εκεί υπεύθυνοι τα δέοντα.
            Πού να πάμε λοιπόν; Στον ΟΔΔΥ, στο Ελληνικό, στο διάολο; Ακόμα πρόσφυγες είμαστε λόγω κάποιου τυχαίου Γρανίτσα που άκουσε κάποια τυχαία Βάσω κι αφού κατεδάφισε έβαλε και υποψηφιότητα για βουλευτής. Όλοι θεμελιώνουν κάτι, έστω για τα μάτια του κόσμου, αυτός πήγε κι έριξε το σπίτι μας.
            Τι θέλουμε; Ένα καθαρό ποδοσφαιρικό γήπεδο 45000 θέσεων, μοντέρνο ευρωπαϊκό. Με καλή δυνατότητα θέασης και ακουστικής. Με σκέπαστρα, πάρκινγκ , με τις κατάλληλες αντηχήσεις για να εγκλωβίζει την φωνή μας, σύγχρονες υποδομές για τους αθλητές και τον κόσμο μας και εμπορικές χρήσεις. Αν ξεχνάω κάτι συγχωρέστε με, δεν είμαι ειδικός στα γήπεδα. Αλλού είναι η ουσία.
            Μας πείσανε οτι δεν γίνεται στη Ν. Φιλαδέλφεια; Ποιός; Οι 130 κάτοικοι, ο δήμαρχος ή το ΣΤΕ; Τα δέκα τρίπατα της οδού Καππαδοκίας; Είμαστε σοβαροί; Δίπλα υπάρχει το άλσος που έχει μετατραπεί σε χώρο πρεζάκηδων, μέσα στην βρώμα και την εγκατάλειψη, σαν μια εστία μόλυνσης τύπου χωματερής.
            Συμφωνώ οτι στην παλιά θέση δεν μπορεί να γίνει με όλα αυτά που ζητάμε και απαιτούνται.Γι' αυτό λοιπόν μπαίνουμε μέσα στο άλσος. Εκεί που δεν χαλάμε τίποτα. Αναπλάθουμε τον χώρο, τον εξωραίζουμε κι όσα δένδρα κόψουμε, άλλα τόσα φυτεύουμε απο την άλλη μεριά, εκεί που ήταν παλιά η σκεπαστή, και μερικά άλλα προς την χωροφυλακή και την Καππαδοκίας. Καθαρίζουμε το άλσος διότι πια εκεί είναι το σπίτι μας, και όλη η περιοχή αναβαθμίζεται και εμπορικά και σαν αντικειμενική αξία.
            Ελπίζω; Όχι βέβαια. Διότι ζούμε σε μια χώρα που κουμάντο κάνουν οι μειοψηφίες και οι στενοκέφαλοι. Και η πολιτεία δεν παίρνει αποφάσεις για τους πολλούς, δεν χτυπάει το χέρι στο τραπέζι αλλά μόνο με κάτι φτηνορουσφετάκια ή χοντρομίζες ασχολείται. Και φοβάται το πολιτικό κόστος. Ποιό κόστος ρε μαλάκες; Ένα εκατομμύριο αεκτζήδες είναι πιο ανίσχυροι απο κάποιους βαλτούς που παίζουν με τα νομάκια και τις διαταξούλες; Και κρύβονται πίσω απο τους χώρους του πρασίνου. Η υγεία μας τους ένοιαξε τώρα. Εδώ ολόκληρο Ολυμπιακό χωριό είναι αυθαίρετο παρέα με τα Mall και τα Golden Hall, τους πειράζει να κοπούν 30 ευκάλυπτοι απο αριστερά και να φυτευτούν τόσοι δεξιά. Και να γίνουν και παιδικές χαρές και πλατειούλες και παγκάκια και συντριβανάκια κι ό,τι άλλο μαλακισμένο σκεφτούν. Αυτά για να αρχίσουμε τον διάλογο μας.
****** Ανάψανε τα αίματα λιγάκι χθες, αλλά δεν είμαι και απο τους ήπιους ανθρώπους. Κι έχω κοινό νου, αντιλαμβάνομαι και δεν χαρίζομαι ούτε στη μάνα μου. Η κριτική ασκείται προς όλες τις κατευθύνσεις στα στραβά. Στα σωστά λέω μπράβο. Λιγόψυχος δεν είμαι.  Ξαναλέω οτι είμαστε όλοι χρήσιμοι διότι την ΑΕΚ μας  υποστηρίζουμε και μέσα απο την κουβέντα, όσο κι αν οξύνεται, θα βγει ο σωστότερος δρόμος. Kαι την Δευτέρα όλοι στο γήπεδο με διάθεση υπερ της ομάδας μας. 

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Η ΑΕΚ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

     Το συνεχές μποτιλιάρισμα των αυτοκινήτων δεν με βοηθά στο να καταλάβω ότι είμαστε σε κρίση, αλλά τα στοιχεία που κατατίθενται από παντού με πείθουν. Από τον Αλμούνια, τον Παπαθανασίου, την Λούκα και τους λοιπούς ποιητάς του νεοφιλελευθερισμού ή του νεοσοσιαλισμού. Βέβαια η Ελλάς δεν ευθύνεται για την κρίση, όπως και για τίποτα εξ άλλου από την στιγμή που παρέδωσε την Ακρόπολη στον πλανήτη, αλλά ποιος είπε ότι μόνο τα ξερά πρέπει να πληρώνουν. Μαζί με τα ξερά ζουν και τα χλωρά.

      Η εισαγόμενη κρίση λοιπόν, είναι γνωστό ότι οφείλεται στα κακά golden boys. Φτιάξανε την φούσκα και τώρα τρώμε όλοι τα σπερματοζωάρια και τα ωάρια της σπασμένης οικονομικής μήτρας. Εντάξει μέχρι εδώ. Όμως η Ελλάδα ήταν σε κρίση και πριν την συγκεκριμένη κρίση. Για την ακρίβεια πάντα σε κρίση ήταν. Σήμερα λοιπόν η στήλη θα επιχειρήσει τομή στην οικονομική κρίση της πατρίδας μας και θα προτείνει και λύση. Στο μέλλον ίσως ασχοληθούμε και με άλλες κρίσεις. Ας πούμε εθνική κρίση, κρίση υγείας, κρίση παιδείας, αθλητισμού, υποδομών, έμπνευσης, κρίση χωματερών και λοιπά. Η Ελλάδα να είναι καλά και κρίσεις θα υπάρχουν.
      Πριν την κρίση λοιπόν, η πατρίδα μας χρώσταγε το 105% του ΑΕΠ της. Η παγκόσμια ανέχεια μας εκτόξευσε στο δισθεόρατο 107% του έργου μας. Εδώ λυγίσαμε. Αυτές οι δύο ποσοστιαίες μονάδες μας γονάτισαν. Μέχρι το 105 μια χαρά ήμασταν. Ε, όχι και 107. Σαν τον πελάτη που πάει στο σουβλατζίδικο και παραγγέλνει 98 σουβλάκια. Και τον ρωτάει ο τυλιχτής της γνήσιας ελληνικής κουλτούρας αν μπορεί να τα κάνει εκατό. Και του απαντάει ο πελάτης:
      - Όχι ρε. Ποιος θα τα φάει όλα αυτά;
      Κύριοι χρωστάμε. Δεν πειράζει. Όπως είπε και ο αντιπρόεδρος της ΑΕΚ, κύριος Κούλης, « κάθε σοβαρή εταιρεία έχει χρέη» ( πώς δεν την έκλεισα την δικιά μου που δεν χρωστάει ένας θεός το ξέρει). Κι αφού προσεγγίσαμε το πρόβλημα, τώρα προχωράμε και στη λύση του.
      Η Ελλάς έχει σοβαρό δυναμικό, χρυσές λύσεις και πλατινένιες ιδέες. Τελειώσανε τα πολιτικά κόμματα με τα ιδεολογικά τους συμφέροντα και τα αδιέξοδα που όμως δεν υπάρχουν σε καμιά δημοκρατία. Υπάρχει η παρέα της ΑΕΚ του 2004. Παραιτήθηκαν όλοι σαν μια γροθιά αφού έσωσαν μια ιδέα, μια χαμένη πατρίδα και μια χρεοκοπημένη εταιρεία. Την παρέδωσαν με χρέη μεν, λιγότερα δε. Και αυτή τη στιγμή περιμένουν με δίψα, μια φωνή να τους αναγνωρίσει και να τους αναθέσει κάτι πιο μεγάλο από την ΑΕΚ. Και τι είναι πιο μεγάλο; Μα η Ελλάδα που βρίσκεται σε δεινή θέση λόγω κακοδιαχείρισης προηγούμενων κυβερνήσεων.
      Πιστεύω να αντιλαμβάνεστε σιγά-σιγά τον τρόπο σωτηρίας της πατρίδας μας. Ο Ντέμης Νικολαϊδης θα γίνει πρωθυπουργός, και η σύζυγος του υπουργός πολιτισμού. Ο Κύριος Χατζηχρήστος θα αναλάβει το υπουργείο συντονισμού αλλά και το εθνικής αμύνης. Αυτός θα συντονίζει όλα τα υπουργεία και θα πολεμά τους εχθρούς μας. Ο κύριος Κανελλόπουλος θα αναλάβει τα υπουργεία υγείας και δημόσιας τάξης. Όλα ρομαντικά πλέον. Ο κύριος Νοτιάς, λόγω ονόματος, θα γίνει υπουργός περιβάλλοντος ενώ οι αδερφοί Θανόπουλοι θα αναλάβουν το υπουργείο εμπορίου. Ο κύριος Χατζηιωάννου το μεταφορών και ο κύριος Παπάς το οικονομικών για να βρίσκει συνέχεια χρήματα για ξεχρεώματα. Ο κύριος Κούλης θα είναι υπεύθυνος διαψεύσεων, δηλαδή υπουργός τύπου. Οι υπόλοιποι μέτοχοι ας μοιράσουν τα άλλα οφίτσια όπως θέλουν.
      Μιλάμε για τρομερά πράματα. Ο υπουργός εξωτερικών, κύριος Κιντής, θα αναλάβει την υπαγωγή της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό άρθρο 44, στο τρίτο δικαστήριο ο εκπρόσωπος της ΕΟΚ δεν θα παραστεί στην δίκη μπροστά στο τεράστιο παγκόσμιο κοινωνικό κόστος και όλοι αυτοί που περιμένουν να εισπράξουν χρήματα από τον Έλληνα, θα πάρουν από τα τρία το μακρύτερο. Όσοι επιμείνουν για τα χρήματα τους, θα βρουν μπροστά τους αγανακτισμένους μη οργανωμένους συμπατριώτες μας , που θα τους συμβουλεύσουν καταλλήλως.
      Θέλω να είμαστε δίκαιοι και τα προβλήματα μας να τα βλέπουμε σαν την φέτα το τυρί. Την βγάζεις από το ψυγείο και την βάζεις στο τραπέζι. Κόβεις το κομμάτι σου, το τρως και πας για ύπνο χορτασμένος. Αν ξεχάσεις όμως να την ξαναβάλεις στο ψυγείο και την αφήσεις και ασκέπαστη, τότε θα βρωμίσει η κουζίνα. Λογικά δεν θα κατηγορήσεις την πουτάνα την φέτα;
      Στην νέα αυτή κυβέρνηση δεν μπορεί να υφίσταται αντιπολίτευση. Όλοι είδαν την σωτηρία της ΑΕΚ κι όλοι είναι υποχρεωμένοι να παραδεχτούν, ότι ομάδα δεν έχει, αλλά έχει στελέχη. Κι αυτά τα έχει ανάγκη η πατρίς, η θρησκεία και η οικογένεια. Κι αυτή η παρέα του 2004 είναι και πολυσυλλεκτική. Άλλος είναι δεξιός, άλλος μέλος του club φίλων του Λαλιώτη, άλλος κομουνιστής κι άλλος κάτι άλλο. Έχουν εξουδετερωθεί τα πολιτικά πάθη για το καλό της χώρας.
      Είναι υποχρεωμένοι λοιπόν οι ολυμπιακοί, οι παναθηναϊκοί και οι Μακεδόνες να συστρατευθούν στην αγωνιώδη προσπάθεια των νέων ανθρώπων μας να σώσουν πλέον όλους εμάς. Με νέα σημαία τον πράσινο δικέφαλο σε κόκκινο φόντο, νέα ιστορία τις αναφορές στις ηρωικές μάχες στο Γουδί στο Φάληρο και στη Μ. Ασία και νέο ύμνο το « μόνη ξανά δεν θα σ’ αφήσω, δεν θα μεταναστεύσω ποτέ», που τιμής ένεκεν πρέπει να το λένε εναλλάξ οι οργανωμένες θύρες της κάθε ομάδας σε εορτές και επετείους. Αυτό είναι ενότητα και δίκαια αξιοκρατική απόφαση.
      Η προσπάθεια της παρέας της ΑΕΚ, συγνώμη της κυβέρνησης, μπορεί και να αποτύχει; Αυτά είναι κακόβουλα σχόλια αλλά θέλω να είμαι τίμιος. Άνθρωποι είναι και δουλεύουν – ειδικά τον κόσμο- και μπορεί να μην βγουν στον πόντο οι εξαγγελίες τους. Υπάρχει και αυτή η πιθανότητα. Όμως δεν σκύβουμε το κεφάλι. Μόνο καλά νέα έχω να πω. Αν αναλάβουν την Ελλάδα στο 107% έλλειμμα του ΑΕΠ και την παραδώσουν στο 98% κερδίσαμε ή χάσαμε; Σαν το ανέκδοτο με την δίαιτα.
      Ρωτάει ένας το φίλο του: Πόσο καιρό κάνεις δίαιτα; Του απαντάει ο άλλος ότι κάνει 15 ημέρες. Κι ο άλλος τον ξαναρωτάει : Και τι έχεις χάσει; Για να πάρει την απάντηση : 15 ημέρες.
      Ακριβώς. Σαν χώρα μπορεί να χάσουμε λίγο χρόνο, αλλά τα χρέη μας θα είναι μικρότερα. Αυτό πρέπει να μας απασχολεί. Όχι το γιατί και πού πήγαν τα χρήματα, αλλά τελικά οτι χρωστάμε λιγότερα. Και στο φινάλε κι αν δεν είμαστε κι ευχαριστημένοι κι έτσι, σίγουρα μπορούμε να περιμένουμε κι ένα διηπειρωτικό Κοζώνη σε πανελλήνιο επίπεδο. Που θα έρθει διότι το είπε ο κύριος Μελισσανίδης. Σαν τι μιλάει κι αυτός; Α, όλα κι όλα. Το ΚΚΕ δεν πεθαίνει ποτέ. Για την χώρα, για τον λαό, σίγουρο κι αποφασισμένο ότι δεν θα κυβερνήσει ποτέ. Αρχίστε την επανάσταση χωρίς εμένα. Τα χρήματα είναι του κόμματος και κανέναν έλεγχο δεν γουστάρουμε.

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

ORIGINAL

           Σαν άνθρωπος γενικά, πρέπει να καταθέσω οτι είμαι εναντίον του συνδικαλισμού. Κι αυτό διότι πιστεύω οτι οι εργατοπατέρες είναι πιο πολύ με τα αφεντικά και την εξουσία, παρά με τους εργαζόμενους που θεωρητικά αντιπροσωπεύουν.

            Έγινα Αεκτζής συνειδητοποιημένος στα 9 μου χρόνια, το 1970. Φυσικά Original δεν υπήρχε τότε. Υπήρχε όμως το πέταλο της Φιλαδέλφειας, σχεδόν κάθε Κυριακή γεμάτο, ασχέτως στόχων της ομάδας μας, απο ανθρώπους με σημαίες και κασκώλ, καραμούζες και ροκάνες. Διάφορες ηλικίες που μπαίνανε στο γήπεδο νορμάλ, και φεύγανε βραχνιασμένοι αφού δεν σταμάταγαν να τραγουδούν , να φωνάζουν και να δημιουργούν συνεχώς καινούργια τραγούδια επαινετικά για την ΑΕΚ και περιπαιχτικά για τους αντιπάλους. Μιλάω για την θύρα 21-22-23 που έμεινε στην ιστορία σαν 21. Στα χρόνια εκείνα θυμάμαι κι έναν τύπο με σάλπιγγα που πρακτικά οργάνωνε την φωνή των φιλάθλων και τον ΚΥΡΙΟ Μπάμπη Καρανούτσο που κατεύθυνε τον παλμό. Έχουμε πια φτάσει στην μεγάλη ευρωπαϊκή μας πορεία, τότε  που ο Μπάμπης γδύθηκε μέσα στη Μόσχα. Επίσης να πω οτι ο Μπάμπης έκανε έρανο μετά τα παιχνίδια της μπασκετικής ΑΕΚ για να πάρουν κάποια οδοιπορικά οι παίκτες μας. Τότε πήγαινα και στο μπάσκετ.
               Στην θύρα 21 λοιπόν, υπήρχαν και πανώ και διαφωνίες κι ο,τι μπορεί να φανταστεί ο σημερινός νεότερος που μαθαίνει απο τα γεννοφάσκια του να είναι τμήμα ενός κοπαδιού σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Υπήρχε συνδεσμιακό κίνημα; Πιστεύω πως ναι, αλλά ίσως λίγο πιο ερασιτεχνικά απο την  σημερινή του μορφή. Πάντως θέλω να πω πως και εκδρομές εκτός έδρας γινόντουσαν,και μάλιστα με αναγγελία απο τα μεγάφωνα του γηπέδου μας, και σχηματιζόντουσαν παρέες που ανάλογα με το ταλέντο του καθενός μοίραζαν τα καθήκοντα. Ποιός θα φτιάξει την σημαία, ποιός την γελοιογραφία, ποιός θα τυπώσει τα κηδειόσημα και τόσα άλλα. Πιο ερασιτεχνικά αλλά πολύ πιο άδολα και σούπερ αναμνησιακά. Είχαμε ανοργανωσιά καταστατικού, αλλά τεράστια οργάνωση παρουσίας στα γήπεδα, ανταλλαγής απόψεων  στα καφενεία και συνάντησης έξω απο την θύρα που θα καθόμασταν όλοι μαζί στα γήπεδα της Αθήνας.
              Όφείλω να πω οτι ουδέποτε γράφτηκα σε κάποιον απο τους οργανωμένους συνδέσμους της ΑΕΚ. Για μένα οργάνωση σημαίνει διάθεση να καρπωθώ κομμάτια της εξουσίας. Να μεγαλώσω τον χώρο που διοικώ, να επιρρεάζω όσο πιο πολλούς μπορώ, να "συνεργάζομαι" με την εταιρεία ( το λέω πάρα πολύ κομψά για να αρχίσει επιτέλους κάποιος πολιτισμένος διάλογος), να έχω παρουσία στον τύπο, αντίστοιχη προβολή και τόσα άλλα.
              Επίσης η οργάνωση, ειδικά αν μεγαλώσει, είναι αδύνατον να ελέγξει πια όλα τα μέλη της. Σίγουρα θα δημιουργηθούν τάσεις ήπιες και εξτρεμιστικές. Κοιτάξτε τα κόμματα ή τις πολιτικές επιτροπές των ίδιων πεποιθήσεων. Οπότε ακραία φαινόμενα είναι σίγουρο οτι θα υπάρξουν. Τύπου φασαρίες στα γήπεδα που τα πληρώνει η ομάδα, ντου στα προπονητήρια, κανά ξύλο σε κάποιον που δεν υπογράφει εναντίον του συμφέροντος του και λοιπά γνωστότατα. Φυσικά εκείνη την στιγμή ο αρχηγός λέει οτι δεν μπορεί να περιφρουρήσει τον αυθόρμητο κόσμο, ο οποίος αυθόρμητος αγωνίζεται για το καλό της ΑΕΚ. Κι εκεί μπερδεύονται τα πράματα.
                 Διότι κι εγώ για το καλό της ΑΕΚ αγωνίζομαι ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΗΣ ΚΑΝΩ ΚΑΚΟ, ΕΙΤΕ ΕΚΟΥΣΙΑ ΕΙΤΕ ΑΚΟΥΣΙΑ. Δεν είμαι πρόβατο για να ακούω τον κάθε διοικούντα ή προπονητή ή ποδοσφαιριστή να με δουλεύει, αλλά δεν είμαι και πρόβατο κανενός τύπου οργάνωσης που θέλει να με πείσει οτι τα ξέρει όλα, οτι αυτοί είναι οι ιερείς της ΑΕΚ, κι οτι έρχονται στο γήπεδο για να υποστηρίξουν την ομάδα κρατώντας εμετικά πανώ ή σκούζοντας εναντίον παικτών ή προπονητή,  την ώρα που προσπαθούν αυτοί  να παίξουν κάτι.  ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΑΥΤΗ ΚΑΙ Η ΑΕΚ - κι όχι μόνο αυτή- ΔΕΝ ΤΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.
                  Επίσης ήθελα να ήξερα με ποιά κριτήρια γίνεσαι μέλος της οργάνωσης. Απλά καταθέτοντας τον οβολό σου και τα αεκτζήδικα συναισθήματα σου; Διότι έτσι μπορεί να παρεισφρίσουν και  πρεζάκηδες, και χούλιγκαν, και τραμπούκοι, και  εγκληματίες του κοινού ποινικού κώδικα. Δέστε τα περιστατικά που έχουν άλλες ομάδες. Εμείς ευτυχώς δεν τα έχουμε αυτά.  Κάνω μια προειδοποίηση, που δεν βλάπτει ποτέ για την πορεία τών συνδέσμων που υπάρχουν
 για την σημαντικότητα κάποιου  Τσουκαλά (είδατε τι προσεκτικός είμαι - οι δικοί μας πάντα είναι καλύτεροι), που θέλει να κρατάει στο επίπεδο του πολλούς άλλους με εξυπνακίστηκες ατάκες που τις  κάνει λιμουζίνες του πεζοδρομίου. Και δεν με νοιάζει καθόλου  αν έμεινε ανύπαντρος. Τα απωθημένα για να γίνεις κάτι, βγαίνουν μέσω αξίας κι όχι επειδή είσαι αδικημένη Δαμανάκη.
                  Γιατί γελάτε; Προσοχή στις κουβέντες μου. ΔΕΝ ΛΕΩ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΕΝΑΙ ΕΤΣΙ. ΛΕΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΡΚΕΤΟΙ  ΗΛΙΘΙΟΙ ΠΟΥ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ  ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΔΙΚΑ  ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΜΑΖΑ. ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ Ο ΤΙΠΟΤΑΣ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΙΠΟΤΑΣ; ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΙΛΙΠΠΟΥ; ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ  ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟ ΘΑΝΟΠΟΥΛΟ Η ΤΟ ΟΜΟΣΤΑΒΛΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΙΔΗ; ΞΕΡΕΙ ΤΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ, ΤΙ ΜΕΣΑ ΔΙΑΘΕΤΩ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΑΕΚ ΜΟΥ, ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ ΔΙΚΗ  ΤΟΥ; ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΝΑΦΘΑΛΙΝΗ ΤΗΣ ΜΑΓΚΙΑΣ Η ΤΗ ΜΑΓΚΙΑ ΤΗΣ ΝΑΦΘΑΛΙΝΗΣ.
                 ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΡΓΑΝΩΣΗ. ΤΙ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΔΗΛΑΔΗ Η ΟΜΑΔΑ; ΕΠΕΙΔΗ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ 2000  ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΠΙΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΟΥΝ ΦΑΣΑΡΙΕΣ; ΡΕ ΑΝΤΕ ΡΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΤΖΑΧΕΝΤΙΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΖΑΜΠΑ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΧΑΡΤΖΗΛΙΚΙΟΥ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ Η ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΥΣ. ΚΑΤΙ ΑΔΕΡΦΑΡΕΣ ΕΙΝΑΙ . ΚΙ ΕΠΙΜΕΝΩ ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.. ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΣΤΑΣΙΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΟΡΟΥ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΟΥ. ΠΟΙΟΣ ΦΙΛΑΘΛΟΣ , ΡΩΤΑΩ, ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΤΗΝ ORIGINAL;

ΑΕΚ - ΜΠΑΤΕ

         Πίσω πια στο σπίτι. Χαρούμενος με την απόδοση της ΑΕΚ, αλλά στενοχωρημένος με το αποτέλεσμα. Δικαιούμασταν τη νίκη που δεν την πήραμε λόγω υπερβολικής ατυχίας. Αυτή είναι η γενική εντύπωση μαζί με τους χαρακτηρισμούς για την πουτάνα τη μπάλα που δεν ήθελε να μπει και τα λοιπά συναφή.

         Είναι όμως έτσι ή πρέπει να ανοίξουμε καλά τα μάτια μας; Μέχρι το 35', δεν υπήρχαμε στο γήπεδο. Άσχετα αν είχαμε προηγηθεί με το γκολ απο τα αποδυτήρια που δεν ήταν αρκετό να πείσει τους παίκτες μας οτι κάτι θα άλλαζε σήμερα. Μετά ο διακόπτης άλλαξε σαν να πείσμωσαν οι ποδοσφαιριστές μας, σαν να κατάλαβαν οτι φταίνε κι αυτοί και οτι το σύνθημα  των οργανωμένων      " Ντούσαν μπινέ πουτάνας γιέ"  τους προσβάλει. Διότι αλλοιώς βλέπουν τον καθοδηγητή τους.
        Και πράγματι στο δεύτερο ημίχρονο είδα μια καταιγιστική ομάδα, παθιασμένη να πάρει το παιχνίδι, με τρομερό σύμμαχο την Μπάτε που εξαφανίστηκε απο το γήπεδο. Πάντα η απόδοση μιας ομάδας κρίνεται σε σχέση με το πώς είναι ο αντίπαλος. Κι οι Λευκορώσοι δεν μπήκαν για τα υπόλοιπα 45 λεπτά. Έχοντας ανατρέψει το σκορ στο πρώτο κι έχοντας κι ένα δοκάρι, περίμεναν καρτερικά να χάσουν και να πάρουν το αεροπλάνο της επιστροφής τους.
         Φίλοι μου μας μείναν τα τρία δοκάρια και οι τέσσερις κλασσικές ευκαιρίες αλλά να μην κρυφτούμε πίσω απο το δάχτυλο μας. Όταν κορυφαίους παίκτες έχεις τον Γεωργέα, τον Καράμπελα, τον Γιάχιτς και τον Γκεντζόγλου, δηλαδή την άμυνα (με εξαίρεση τον Σάχα) κι ενώ παίζεις επίθεση, δεν μπορείς και να πας ιδιαίτερα μπροστά. Θα μου πεις οτι αν είχε μπει εκείνο το δοκάρι τότε.... Τρίχες. Με ανίκανο τον Μπλάνκο, λίγο το Νέμεθ κι εντελώς αδιάφορο τον Σκόκο είσαι χαμένος. Δεν μπορεί να κάνει τίποτα ο Καφές, ούτε κι ο Ενσαλίβα που μας ταλαιπώρησε πάρα πολύ αλλά δεν τον κράζω διότι έτρεξε σαν παλαβός. Αλλά κι εγώ αν αρχίσω και τρέχω, σίγουρα δεν μπορώ να καλύψω την αμπαλλοσύνη μου.
         Η διαιτησία σφύριξε φυσιολογικά την έδρα μας κι οι αλλαγές του Γεωργαμλή ( μπράβο στον Μπάγιεβιτς που πουθενά δεν τον καπέλωσε) ορθολογικές που βοήθησαν. Ιδαίτερη μνεία κάνω  για τον Σκόκο. Είναι επικίνδυνος και πρέπει να προσεχθεί. Μπορεί να σε οδηγήσει στα χάπια.
         Η original ήταν στο γήπεδο; Διότι είδα μόνο διακόσια άτομα. Οι υπόλοιποι ανοργάνωτοι φίλαθλοι πιο πολλοί ήταν και με διάθεση να υποστηρίξουν την ομάδα μας με κανονικά συνθήματα αλλά και με τραγούδια. Αν αυτά τα διακόσια ή και τα τρεις χιλιάδες άτομα κάνουν κουμάντο τελικά, τότε είμαστε της πλάκας. Όπως της πλάκας ήσαν κι αυτά τα μαλακισμένα που όταν το σκορ έγινε 1-2 βρίζαν τον προπονητή. Κι όταν οι υπόλοιποι φίλαθλοι τους αποδοκίμασαν, εκείνη τη στιγμή μπερδεύτηκαν κι οι παίκτες διότι δεν κατάλαβαν τον πόλεμο της εξέδρας. Οι λιγοστοί αυτοί οργανωμένοι ήταν σαν να ήθελαν μα φάμε κι άλλο γκολ για να το κάνουν μπάχαλο. Να δικαιώσουν τα βουντού του Χατζηχρήστου που δεν μπορούμε να σκοράρουμε. Ούτε για φτύσιμο δεν κάνουν και πρέπει να κλαίγανε με την εμφάνιση του δεύτερου ημιχρόνου. Και δεν ήταν αυθόρμητοι διότι το πανώ που σήκωσαν το είχαν έτοιμο απο πριν. Για να ξέρουμε πόσο πηγαίοι κι αυθόρμητοι είναι οι κοινοί εγκάθετοι.